Leopoldkanaal
Het leopold kanaal werd in 1846-1849 gegraven. Pastoor Jozef Olivier Andries van Middelburg (bij Maldegem) was de grote bezieler van het project. De man was lid van het Nationaal Congres, volksvertegenwoordiger en kanunnik van de Brugse kathedraal. Toen de Nederlanders na de Belgische onafhankelijkheidstrijd alle uitwateringsluizen naar de Westerschelde afsloten, heerste er veel wateroverlast en de daarmee gepaard gaande polder- en moeraskoorts. Het nieuwe kanaal moest het overtollige water rechtstreeks in zee lozen. Dat het water schoon is, zorgt ervoor dat het verderop in de volksmond 'den Blinker' heet. Dit in tegenstelling met 'den Stinker', het Afleidingskanaal van de Leie, dat minder zuiver water in zee loost.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Kanaal

De Vuile Vaarten
Het graven van het Schipdonkkanaal was samen met het graven van het Leopoldkanaal een van de eerste grote infrastructuurwerken in het jonge België. Door de vlasindustrie rond Kortrijk, en dan vooral het roten van het vlas in de Leie, was deze rivier zwaar vervuild geraakt. Om dit vervuilde water niet door Gent te laten stromen werd er stroomopwaarts van Gent een verbinding gegraven tussen de Leie en de Noordzee. Zo kreeg men ook meer controle over het waterniveau van de Leie en kon men overstromingen in Gent vermijden. Ook de functie als bijkomende waterweg was handig meegenomen. Het graven en afwerken van het kanaal verliep tussen 1846 en 1860. Alleen al de bouw van de onderleider op de kruising van het kanaal met de Brugse vaart zou vier jaar in beslag nemen
Auteur: Fluppe
Meer informatie
Kanaal

Leopoldsvaart
Historisch waterden de polders ten noorden van Assenede af naar de Westerschelde. Bij het uitroepen van de Belgische onafhankelijkheid en de afscheiding van Nederland, sloten de Nederlanders echter deze afwateringsbeken af. Hierdoor stonden de polders aan de Belgische kant vochtig, met zelfs malaria (indertijd polderkoorts genoemd) tot gevolg. Een oplossing werd voorgesteld in de vorm van een kanaal dat van Heist tot Zelzate zou lopen en dus tegelijkertijd een extra verbinding zou vormen tussen de Noordzee en het kanaal Gent-Terneuzen (dat de Nederlanders ook hadden afgesloten).
Het graven van het kanaal liep van 1843 tot 1854 maar zou nooit volledig het oorspronkelijke plan volgen. De Leopoldvaart mondt niet uit in het kanaal Gent-Terneuzen maar stopte plotseling ergens op het grondgebied van Boekhoute. Ten gevolge van een nieuw akkoord tussen België en Nederland werd het in 1920 via het nieuw gegraven Isabellakanaal met Braakman en zo met de Schelde verbonden, tot de Braakman in 1952 afgedamd en grotendeels ingepolderd werd. De afwateringsfunctie bleef behouden.
Naast de afwateringsfunctie wou men er destijds ook onmiddellijk een militaire functie aan geven in het geval het met Nederland nog eens tot een oorlog zou komen, vandaar dat het kanaal ongeveer de grens België-Nederland volgt. Het is echter nooit zover gekomen. De enige keer dat het kanaal een militaire functie heeft vervuld was op het einde van WO II. Tijdens de oktobermaand van 1944 vocht verscheidene Canadese en Britse divisies in Operatie Switchback rond het kanaal zware gevechten uit met de Duitse bezetter, die per se de Scheldemonding in handen wou houden.
(Bron: Wapedia
Auteur: AVS Oostvlaamse Televisie
Meer informatie
Kanaal

Sint-Lambertuskerk Oedelem
De Sint-Lambertuskerk dateert uit 1629-1630 en de toren uit 1663. Van de oorspronkelijke Romaanse kruiskerk zijn nog stukken muur in veldsteen te zien achter het koor van de kerk. In de loop der tijden werd de kerk verschillende keren verwoest, heropgebouwd en vergroot. In het interieur is het oudste deel van de lambrisering van Pieter Coppée, schrijnwerker te Oedelem. De kruisweg en de doopvont in koper dateren uit 1836. Het Sint-Lambertusgewaad uit 1531 is hier de merkwaardigste kerkschat, alleen het kruis op de kazuifel is nog origineel. Daarnaast vind je er nog enkele koorkappen uit de 18e en 19e eeuw, verschillende obiits van adellijke families en glasramen met adellijke familiewapens. Het recente tabernakel is van de hand van kunstenaar en inwoner Jef Claerhout.
Auteur: Danny Serlet
Kerk

De Sint-Lambertuskerk
Van de oorspronkelijke Romaanse kruiskerk zijn nog stukken muur in veldsteen te zien achter het koor van de kerk. In de loop van de tijd is de kerk verschillende keren verwoest, heropgebouwd en vergroot geweest. Het recente tabernakel is van de hand van beeldend kunstenaar en inwoner Jef Claerhout. Contactgegevens: - De Sint-Lambertuskerk - Oudezakstraat 3, 8730 Oedelem - Web: www.beernem.be
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Erfgoed

Kasteel van Ryckevelde
Oorspronkelijk was dit kasteel een versterkte hoeve, afhankelijk van de heerlijkheid van Male. Een nieuw kasteel in neo-gotische stijl werd opgetrokken in 1913-1929 op korte afstand van de nog bestaande hoeve. In 1956 werd er het Centrum voor Europese en Internationale vorming opgericht. Het zeer rustig gelegen domein is omringd door mooie dreven en uitgestrekte bossen. Contactgegevens: - Kasteel van Ryckevelde - Ryckeveldestraat, 8340 Sijsele - Tel: +32 50 28 86 10 - Fax: +32 50 37 00 21 - E-Mail: toerisme@damme.be - Web: http://www.toerismedamme.be/KasteelvanRyckevelde.htm - Vrij toegankelijk kasteeldomein met heemtuin en educatief pad.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Cultuur

Ryckevelde - 't Wit Zand
Naast loof- en naaldhoutpercelen, beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB), maken ook het militair domein, het natuurreservaat 'de Schobbejakshoogte' en het fraaie kasteelpark deel uit van het gebied. Verscholen in deze bossen ligt een prachtige heemtuin van 3ha, waar je op een beperkte oppervlakte diverse biotopen van de Zandstreek kan ontdekken. Vlakbij het neogotische kasteel staan een oud kasteeltje met bijhorende hoeve, die respectievelijk dateren uit de 16de en 17de eeuw. Doorheen het gebied loopt 'De Abdijenroute', een recreatief wandel- en fietspad, aangelegd op een oude spoorwegbedding. In de nabije omgeving liggen de hoeve Engelendale, ooit een roemrijk kloostergoed (Assebroek), de gemene gronden van 'De Loweide' en het kasteeldomein Ten Torre (beiden Oedelem). Oppervlakte: 164 ha Ligging: Ryckevelde ligt op het grondgebied van Sijsele (Damme), Assebroek (Brugge), Sint-Kruis (Brugge) en Oedelem (Beernem). Info: Agentschap voor Natuur en Bos West-Vlaanderen, Zandstraat 255, 8200 Sint-Andries (Brugge), tel. 050 45 41 76, wvl.anb@vlaanderen.be Toerisme Damme, Huyse de Grote Sterre, Jacob van Maerlantstraat 3, 8340 Damme, tel. 050 288 610, fax 050 37 00 21, toerisme@damme.be Contactgegevens: - Ryckevelde - 't Wit Zand - Ryckeveldestraat, 8340 Damme - Tel: +32 50 28 86 10 - Fax: +32 50 37 00 21 - E-Mail: toerisme@damme.be - Web: http://www.toerismedamme.be/DomeinRyckevelde.htm - Het kasteeldomein met heemtuin en educatief pad is vrij toegankelijk. Te bereiken vanaf de Maalse Steenweg, via de Holleweg (Kasteeldreef). Geleide wandeling zijn mogelijk voor groepen.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Natuurgebied

Sint-Trudoabdij
Sint-Trudoabdij Deze kloosterkerk bevindt zich aan de west-vleugel van de burcht, het voormaling Grafelijk Slot van Male waarin de Sint-Trudoabdij sin...
Auteur: Stichting Open Kerken
Gebedsplaats

Leopold- en Schipdonkkanaal
Nadat Nederland in 1830 de afwatering van het jonge België afsluit, graaft België in 1840 het Leopoldkanaal. Dat voert het polderwater van de Zwinstreek en het Meetjesland af. Voor de afvoer van het Leiewater wordt tussen 1846 en 1860 het Schipdonkkanaal aangelegd. De bewoners van de streek spreken over de 'stinker' en de 'blinker'. Toen in de Leie nog vlas werd geroot, verspreidde ook het Schipdonkkanaal soms een onprettige geur. Vandaar: de 'stinker'. Het water in het Leopoldkanaal bleef echter vrij zuiver en kreeg dan ook de 'blinker' als bijnaam.
Auteur: Ontdek de Zwinregio

Kerk van de Heilige Drievuldigheid en de Heilige Christianus
Deze renaissancistische polderkerk is vaak een stopplaats voor toeristen om even te kunnen genieten van een authentiek stukje cultuur. De gevel van de kerk is gerestaureerd, en het interieur met een houten gewelf is nog steeds in restauratie. Maar dé troef van de kerk is ongetwijfeld de oosttoren, wat vrij uitzonderlijk is in deze streek. Wees welkom! Contactgegevens: - Kerk van de Heilige Drievuldigheid en de Heilige Christianus - Lapscheurestraat, 8340 Lapscheure - Tel: +32 50 28 86 10 - Fax: +32 50 37 00 21 - E-Mail: toerisme@damme.be - Web: http://www.toerismedamme.be/KerkvanH.Drievuldigheid.htm
Erfgoed

Grafelijk Slot van Male
Het Grafelijk Slot van Male was het kasteel van de graven van Vlaanderen en bevindt zich te Male in Sint-Kruis, deelgemeente van de Belgische stad Brugge. In en om het kasteel werd heel wat geschiedenis van Vlaanderen gelegd, waar nog sporen van terug te vinden zijn. De gebouwen, bijna volledig herbouwd na de verwoesting van de Tweede Wereldoorlog, huisvestten van 1954 tot 2013 de Sint-Trudoabdij.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Sint-Dionysiuskerk
De bakstenen neogotische kerk dateert uit 1867-1869 en vervangt een ouder kerkgebouw, dat bouwvallig en te klein geworden was. Het is een kruiskerk met een hoofdkoor en twee zijkapellen, een kruisbeuk en een driebeukig basilikaal schip met een westertoren.
Gebedsplaats

De Ijshoeve
Bij de IJshoeve zijn de hoeveproducten allemaal geproduceerd uit kwaliteitsvolle grondstoffen volgens volledig eigen recepten. De menukaart is als een telefoonboek met maar liefst 64 smaken roomijs. De knoop doorhakken doe je op het gezellige tuinterras met speeltuintje!
Boerderij

Overweghuisje
Bolakkerstraat nr. 1. Voormalig overweghuisje van de in 1862 aangelegde spoorlijn Brugge-Eeklo (cf. Oud Spoorwegpad en Stationsstraat). Gebouwd in 1891 in opdracht van de "Maatschappij der ijzeren wegen Eecloo-Brugge" langs de noordzijde van de toenmalige spoorlijn, op de plaats van een klein gebouwtje (ouder wachthuisje ?). Het overweghuisje en een deel van de spoorlijn situeren zich op de voormalige gronden van de Brugse Burgerlijke godshuizen, erfgenaam van de bezittingen van o.m. het Brugse Sint-Janshospitaal, dat in de middeleeuwen grote buitenstedelijke goederen bezit in o.m. gans het Brugse Vrije. Te Sijsele situeren de eigendommen zich in de wijk Donk nabij de grens met het huidige Donk (Maldegem) (cf. Awalstraat nr. 1, hoeve "Groot Hof Sint-Jan", en Gentse Steenweg nrs. 120-132, Elisabethziekenhuis). Nadat de spoorlijn in 1960 wordt opgebroken, wordt in de jaren 1980 de bedding ingericht als wandel-, fiets- en ruiterpad (cf. Oud Spoorwegpad en Stationsstraat). Het overweghuisje heeft thans louter woonfunctie. Afgescheiden van de straat door ijzeren hek tussen betonnen pijlers en voortuin met centraal toegangspad.Witgeschilderd bakstenen gebouwtje voorzien van gecementeerde en zwart geschilderde plint (schijnvoegen) onder zadeldak van mechanische pannen (nok evenwijdig met straat). Zijgevels voorzien van overkragende houten dakoverstek op consoles. Uitbouw aan oost- en westzijde. Arduinen onderdorpels. Segmentbogige muuropeningen onder strek waarin bewaard en geschilderd houtwerk met grote roedeverdeling. Nieuwe deur met dito bovenlicht. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 207 : Mutatieschetsen, Sijsele, 1891/11.KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 223 : Mutatiestaten, Sijsele, 1891/61-62.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
POI

Hoeve met losse bestanddelen
Leestjesstraat nr. 16. Hoeve met losstaande bakstenen bestanddelen op een onverhard, begraasd erf. Site aangeduid op kaart van Ferraris (1770-1778) en Atlas der Buurtwegen (1845). 18de-eeuws boerenhuis met geïncorporeerde paardenstal, witgekalkte baksteenbouw onder pannen zadeldak; huis van vier traveeën + twee opkamertraveeën onder dezelfde nokhoogte. Devliegher vermeldt voor de opkamer een zoldering met moer- en kinderbalken en een 18de-eeuwse trapleuning met platte balusters. Voor het huis, een brede zomerkeuken, witgekalkt onder pannen zadeldak (nok haaks op boerenhuis), volume aangeduid op Atlas der Buurtwegen. Monumentaal stal-schuurvolume, haaks op het boerenhuis, bruine baksteenbouw, na een brand in 1933 heropgebouwd. DEVLIEGHER L., De Zwinstreek, in Kunstpatrimonium van West-Vlaanderen, deel 4, Tielt, 1970, p. 140 (Leestjesstraat nr. 12).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Hoeve Het Bolleke
Antwerpse Heirweg nr. 33. Voormalige hoeve z.g. "het Bolleke", met boerenhuis en wagenkot vermoedelijk opklimmend tot de 17de eeuw, uitgebreid met beplankte schuur in de 18de eeuw, thans gesloopt. Weergave van de hoevegebouwen op het primitief kadasterplan (1834) en met huidige benaming op de Atlas der Buurtwegen (1845).Slecht zichtbaar vanaf de straat door weelderige aanplantingen. Toegang gemarkeerd door overhoeks geplaatste bakstenen erfpijlers, waarvan één met rondbogig pijlernisje; nieuw houten hek. Grote waterpartij aan de straatzijde (poel ?). Voormalig boerenhuis met één opkamertravee; witgekalkte baksteenbouw onder nieuwe pannen bedaking (nok loodrecht op straat). Aansluitend aan zuidzijde, onder lagere nok, voormalige stalvleugel met geïncorporeerd tweeledig wagenhuis.Achterliggende bakstenen bijgebouwen (o.m. met beplankte zijgevel) onder zadeldaken (Vlaamse pannen), deels in verbouwing. KONINKLIJK INSTITUUT VOOR HET KUNSTPATRIMONIUM, Fototheek ACL, nrs. B145189 en B145190 (1953).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Hoeve
Antwerpse Heirweg nr. 49. Hoeve opgetrokken volgens kadaster in 1848, pas geregistreerd in 1852. Boerenhuis gescheiden van de straat door laag omhaagde voortuin. Eénlagig dubbelhuis van vijf traveeën onder zadeldak (nok evenwijdig met straat; mechanische pannen). Vernieuwd bakstenen gevelparement aan straatzijde onder houten kroonlijst. Kleurrijk uitgewerkte straatgevel door o.m. aflijnende beschilderde bakstenen fries, rood-wit geschilderde ontlastingsbogen van segmentbogige muuropeningen en geschilderde sierankers. Rondbogige dakvensters in zijgevels. Bewaard houtwerk van T-ramen; luiken. Deels beglaasde en van ijzeren maaswerk voorziene deur; segmentbogig bovenlicht met verticale roedeverdeling.Aan zuidzijde, recenter bijgebouw evenwijdig met het boerenhuis. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 207 : Mutatieschetsen, Sijsele, 1852/6.KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 223 : Mutatiestaten, Sijsele, 1852/16.

Antwerpse Heirweg nr. 55. Hoevetje gelegen op de grens met Donk-Maldegem, waarvan woonstalhuis opklimmend tot minimum de eerste helft van de 19de eeuw, cf. reeds volume aan de straatzijde weergeven op het primitief kadasterplan (1834). Later vergroot aan noordzijde cf. bouwsporen in zijgevels en uitgebreid met losstaande schuur aan zuidzijde en bijgebouw aan oostzijde van onverhard erf.Woonstalhuis, baksteenbouw onder licht overkragend zadeldak (nok evenwijdig met straat; mechanische pannen). Decoratieve geveluitwerking door aflijnende bakstenen tandlijst en gebruik van sierankers. Arduinen onderdorpels. Getoogde muuropeningen; oostzijgevel met rondboogopening (betegelde onderdorpels) waarboven kleine beglaasde gevelnis met H. Hartbeeld. T-ramen; luiken met duimen. Ten zuiden van het erf en evenwijdig met het boerenhuis, losstaande verankerde, bakstenen dwarsschuur onder zadeldak met Vlaamse pannen. Grotendeels gewijzigde muuropeningen. Ten oosten van het erf, vrijstaand bakhuis-zomerkeuken.

Vml. schepenhuis en kaak
Voormalig stadhuis of "Hooghe huus" van de heerlijkheid Male, teruggaand tot het midden van de 16de eeuw, beschermd als monument bij Ministerieel Besluit van 04/07/96. Beeldbepalend hoekpand in het centrum van Male, ten zuidwesten gelegen van de abdij en nu fungerend als poortgebouw. De heerlijkheid van Male maakt deel uit van het Brugse Vrije, en is rechterlijk en bestuurlijk onafhankelijk. Vóór de heerlijkheid een baronie wordt, staat hier reeds een huis "het hooghe huus" genoemd, waar de wet besproken wordt. Het huis is beschreven als een "ofsteide binnen den dorpe te Male…op den houc vander strate…jeghens over den gracht vanden casteele". In 1560 wordt de heerlijkheid, onder Jean Lopez Gallo, verheven tot baronie. De burgemeester van Male, Lodewijk van Ghistele, koopt het huis in 1566. Het "hooghe huus" wordt nu ook als "stadhuys" vernoemd. Er volgt een grondige herstelling, met inrichting van een "schepenen camere". Het stadhuis heeft in de kelder een "civile ghevanghenisse" voor kleine misdrijven, daarnaast beschikt het kasteel over een "pit ofte steen". Tot aan de verkoop van het goed in 1799 wordt het huis verpacht. De pachter die er tevens een herberg uitbaat is eveneens cipier en veehoeder (1574) en conciërge (17de eeuw). Tijdens de godsdiensttroebelen, op het eind van de 16de eeuw, loopt het stadhuis ernstige beschadigingen op. De vergaderingen gaan door in Brugge en het stadhuis blijft zeker in onbruik tussen 1600 en 1612. Eens de rust is teruggekeerd laat de baron het geplunderde raadhuis herstellen, dit is zeker voltooid in 1662. De vleugel haaks op het schepenhuis wordt in de 17de eeuw als brouwerij ingericht. Op de hoek van het oude gebouw komt er een beeldnis met een beeld van Maria met Kind. Baron François Claesman (tussen 1710-1769) laat het schepenhuis herinrichten. De achtergevels worden bepleisterd en aangepast in een classicistische stijl. Na de Franse Revolutie wordt Male, in 1795, bij Sint-Kruis gevoegd. Het bestuurscollege van Male vergadert een laatste keer op 17 februari 1796 in het huis van de griffier. In 1799 verkopen de Fransen het "cabaret" als nationaal goed. Circa 1800 wordt de gevel van het lagere rechterdeel gewijzigd en het dak verlaagd. Op een aquarel van Auguste de Peellaert van 1843 steken in de top van de trapgevel twee rondboogvensters en is de linkergevel afgebeeld met een topgevel, de vensteropeningen zijn voorzien van ramen met een kleine roedeverdeling. Op een foto van 1937 is de linker trapgevel verdwenen, de kruiskozijnen op de begane grond zijn dichtgemetseld, aan de voorkant zijn de rondboogopeningen in de trapgevel en de vensters in de dakvensters vervangen door 19de-eeuwse rondboogvensters. Het schepenhuis wordt in 1952, samen met het kasteel, in pacht genomen door het augustinessenklooster van Sint-Trudo. In 1960-1961 volgt een restauratie van schepenhuis en klooster volgens een ontwerp van architect Arthur Degeyter (Brugge). Het betreft een historiserende restauratie: aan de linkerzijgevel wordt op de bewaarde aanzetten de trapgevel herbouwd, het lager rechterdeel krijgt opnieuw zijn oorspronkelijke dakhelling. Een lage aanbouw rechts wordt vervangen door een toegangspoort naar de abdij. Laag hoekhuis bij de Lodewijk van Malestraat, gebouwd op L-vormige plattegrond onder pannen zadeldaken, 16de-eeuwse kern met aanpassingen in de 17de, 18de en 19de eeuw. Bestaat uit een hoekgedeelte met twee keer twee opkamertraveeën, rechts een lager deel met zes traveeën en achteraan een dwarsvleugel met blinde straatgevel. Verankerde, gele baksteenbouw met trapgevels bij het opkamergedeelte. In het rechterdeel steken twee dakvensters onder zadeldak met trapgeveltjes en zandstenen bolkozijnen. Vensteropeningen met natuurstenen kruiskozijnen of bolkozijnen onder ontlastingsboogjes en met zandstenen aanzet- en sluitstenen met mascarons. Vensters met glas-in-lood en luiken aan het benedenvlak. Korfboogdeuren met zandstenen bovenlichten. Op de zuidwesthoek beeldnis met natuurstenen beeld van Maria met Kind op dito sokkel en onder baldakijn.Rechterzijgevel met muurvlechtingen, korfboogdeur en in de topgevel geblokt rondboogvenster. Tegen de gevel een houten beeld van Christus aan het kruis onder een luifel.Achtervleugel aan de Lodewijk van Malestraat met nagenoeg blinde straatgevel, een getoogde kelderopening.De achtergevel van het hoofdgebouw is in de 18de eeuw opgetrokken tot twee bouwlagen. Verankerde, witbeschilderde bakstenen lijstgevel.Op de begane grond rechthoekige vensteropeningen met kleine roedeverdeling, korfboogdeur met zandstenen, gedeeld bovenlicht. Op de verdieping rondboogvensters, eveneens met kleine roedeverdeling, geprofileerde tussendorpel en waaiervormig bovenlicht. De achtervleugel, uit de eerste helft van de 18de eeuw, bestaat uit twee traveeën en één bouwlaag onder pannen zadeldak met rechterdakschild. De verankerde tuingevels in classicistische stijl op een bakstenen sokkel hebben bepleisterde en witbeschilderde lijstgevels met geblokte hoekbanden. Kelderverdieping met segmentboogopeningen, vensters met kleine roedeverdeling. Hoge, rondbogige vensteropeningen gevat in vlak lijstwerk en met kleine roedeverdelingen, geprofileerde tussendorpels. Vlakke omlijstingen en geprofileerd bij het waaiervormig bovenlicht. Interieur. De voormalige herberg ligt rechts van de inkom: moer- en kinderbalken en een schouw in Balegemse zandsteen. Links van de inkom bevindt zich de voormalige schepenzaal met plankenvloer, barokke volutenschouw; het bordes met Lodewijk XVI-balustrade is afkomstig uit het kasteel. De eiken vleugeldeur met paneelwerk geeft toegang tot de 18de-eeuwse schepenzaal. Rococosalon met stucwerk, cartouches boven de marmeren schouw.Kelder onder tongewelven.
Historisch gebouw

De Poermolen
Vrije basisschool, uitleenpost van openbare bibliotheek en ontmoetingscentrum zogenaamd "De Poermolen", in de wijk Donk. Oorspronkelijk lagere gemeenteschool opgericht in 1880. Gerenoveerd in 1977-78 en in 1993-1994. Nummer 1. Voormalige onderwijzerswoning bij de vroegere gemeenteschool. Sedert 1988 uitleenpost van Donk. In 1993-1994 sterk gerenoveerd bakstenen gebouw van drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (pannen). Lijstgevel met dubbelhuisopstand op gecementeerde plint. Rechthoekige muuropeningen, vensters met arduinen dorpel en vernieuwd schrijnwerk. Nummer 1A. Eenlaags schoolgebouw van vier traveeën onder zadeldak (pannen), rechts aansluitend bij het schoolhuis. Vier getoogde vensters, verkleind en voorzien van nieuw schrijnwerk.
POI

Hoeve met losstaande bestanddelen
Voormalige boerderij met losstaande bestanddelen, heden verkoopszaal van antiek, "'T LIJSTERHOF" cfr. opschrift op houten bord. Staat op de Poppkaart (1842). Gelegen aan de rand van het Rijkeveldebos. Gebouwen met 19de-eeuws uitzicht, het woonhuis is wellicht ouder. Verankerde, witbeschilderde baksteenbouw boven zwart gepekte plint. Woonhuis met geïncorporeerde stallingen. Vensters met bewaarde schuiframen en luiken. Het houtwerk is beschilderd in groen en wit, de strekken van de muuropeningen in aftekenend rood en wit. Aan de noordkant van het woonhuis staat haaks een schuur, de zijgevels zijn afgewerkt met een houten bebording. Interieur. Op de begane grond twee opgeklampte deuren met oud hang- en sluitwerk. De zolderkap wordt ondersteund door getelmerkte schaargebinten.

Kleine wegkapel
Konduitput nr. 6. Kleine, bakstenen wegkapel, afgedekt met een pannen zadeldakje. Witgeschilderd met gepekte plint. Rondbogige nis, oorspronkelijk met kleine roedeverdeling. Gelegen bij erfoprit van verbouwde hoeve. VERNIEST R. e.a., Damse kapellenroute, Damme, 2004, kapel nr. 35.
POI

Nr. 4 Commando Memorial Vlissingen
Bronzen sculptuur vertegenwoordigt een commando soldaat van nr 4 commando. De sculptuur is een gedenkplaats voor de bevrijding van Walcheren, geplaatst vlakbij de plaats waar de 4de commando en de Lowland Division 52 landde in 1944 op het eiland Walcheren te bevrijden.
Auteur: worldwar2heritage
Oorlog

Vivenkapelle
Vivenkapelle is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen, gelegen op het grondgebied van Damme. Het plaatsje telt ruim 500 inwoners. Vivenkapelle behoort sinds 1977 tot Damme, daarvoor hoorde het bij Sint-Kruis, nu een deelgemeente van Brugge.
In 1240 is sprake van ene Hendrik van Vyve, en in 1300 werd de plaatsnaam Viven voor het eerst gebruikt. Vanaf 1530 sprak men van de capelle van viven, en vanaf 1743 werd de naam Vijve cappelle gehanteerd. Ook tegenwoordig ziet men de naam Vijve kapelle nog wel.
Auteur: Wikipedia
Dorp

Beeldatelier De Linde, werkje Vienna
Vienna maakte dit werkje voor de opdracht ‘Sporen in het landschap’. Ze ging op zoek naar verschillende texturen en nam deze over aan de hand van een druktechniek. Wanneer ze er genoeg verzameld had werden deze ‘sporen’ omgevormd tot een idyllisch landschap. Ze werkte dit verder af met collage die de palmbomen en hangmat vormen. Het doet je meteen wegdromen van een verre reis in het zuiden.
Beeldatelier De Linde, Sint-Kruis
Auteur: Flo Vandenbussche
Kunstplaats

De Ijshoeve
Binnen dit authentieke landbouwbedrijf, waar Patrick en Carine Danneels je met de glimlach ontvangen, vormt de productie van ambachtelijk ijs de hoofdactiviteit. De dagverse AA-melk die hiervoor gebruikt wordt, is afkomstig van de koeien die in de malse weiden rondom grazen. De productie gebeurt onder strenge controle en met natuurlijke grondstoffen. Terwijl de kinderen in de speeltuin ravotten, kunnen de ouders rustig van een ijsje genieten op het tuinterras. Keuze is er uit maar liefst 57 smaken. Vooral vanille is populair, maar ook de smaken speculoos, amandel, rozen en violet zijn erg in trek. Een unicum is het ijs gemaakt van zoete rode wijn. Naast ijsjes vind je er ook chocolademousse, yoghurt en platte kaas. Even halt houden loont zeker de moeite.

Kasteel van Moerkerke
Het kasteel is grotendeels nog door water omgeven. Dit kasteel gaat terug tot in de middeleeuwen. Het werd verbouwd in de 16de eeuw en later nog tweemaal in de 18de eeuw, deels in classicistische stijl en rond 1910 in een historiserende stijl. Eén van de bekendste bewoners was Karel van Sint-Omaars, die een unieke plantentuin en - collectie aanlegde. Van het oorspronkelijke kasteel is weinig overgebleven. Alleen in de keldergedeelten en de muurbasis vooraan zijn er nog opeenvolgende lagen natuursteen en baksteen. Na de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel verbouwd. Alleen het wapenschild in de voorgevel en enkele rouwborden in de grote zaal herinneren nog aan de adellijke bewoners.
Kasteel

Vivenkapel - Damme
De kapel is gelegen aan de hoek van de legeweg met Vivensteenweg.
De kapel werd gebouwd in 1954 (start van de werken op 2de Paasdag) onder impuls van pastoor Van den Broucke. De grond voor de kapel werd ter beschikking gesteld door Alfons Viaene – Elodie De Sutter.
Zondag 15 mei 1954 werd het beeld van de Maagd der Armen tussen Vespers en Lof gezegend om daarna in processie naar de nieuwe veldkapel gedragen te worden.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterlo - Damme
Dit wegkapelletje staat aan de Zuiddijk bij een gerenoveerde 18de-eeuwse hoeve.
Zogenaamd "Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterlo", naar een verdwenen Onze-Lieve-Vrouwekapel aan de kruising met de Oude Sluissedijk. Het is een witgekalkt bakstenen kapelletje met gepekte plint onder zadeldak (Vlaamse pannen). Getoogde ingang met deels beglaasde deur (roedeverdeling). Witgekalkte binnenafwerking, met veelkleurige cementtegelvloer. Altaar met verwerking van enkele tegels in Delftse traditie; gepolychromeerd beeldje van Onze-Lieve-Vrouw en Kind. Korfboognis in achterwand.
Gilde van Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterloo was een Brugse broederschap die rond 1340/1350 werd opgericht. De confraters vereerden eerst in Brugge, in de kapel van de Beggarden, vanaf circa 1410 in de parochie van Sinte-Catharina bij Damme, het miraculeuze beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterloo.
Hulsterloo bij Hulst in Zeeland werd voor het eerst vernoemd in het middeleeuwse (1250-1270) dierenepos Van den vos Reynaerde. De kapel die er door de norbertijnen van de abdij van Drongen werd gebouwd, en dat het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterlo herbergde, werd een bekend bedevaartsoord en in het graafschap Vlaanderen werd de bedevaart naar deze plek, vaak in vonnissen als penitentie opgelegd.
Enkele Bruggelingen besloten een vereniging op te richten die tot doel had de Onze-Lieve-Vrouw uit Hulsterloo te vereren. De confrérie, toen al behoorlijk georganiseerd, was gevestigd in het klooster van de Beggarden in de Brugse Katelijnestraat. Waarschijnlijk in het begin van de 15e eeuw bouwde de gilde een kapel in de Sint-Catharinaparochie, even buiten Damme in de richting van Vivenkapelle, en organiseerde voortaan bedevaarten vanuit Brugge. De gilde moet over een te vereren kopie van het miraculeuze Mariabeeld beschikt hebben, eerst in Brugge, nadien in de kapel bij Damme.
In 1620 was de kapel volledig verdwenen. In een document van die tijd staat iets vermeld over eertijds Hulsterloocapelle en in 1647 schrijft men over chapelle de ulsterloo estant entièrement ruïnée.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

Heilige-Drievuldigheids- en Heilige Christianuskerk Lapscheure
In de 11e eeuw was er sprake van een kapel die ondergeschikt was aan de Sint-Quintinusparochie van Oostkerke.
Deze kapel lag oostelijk van de huidige kerk. Van 1236-1246 werd de Spermaliepolder ingedijkt en de kapel die daar stond werd omstreeks 1240 door een gotisch kerkgebouw vervangen. In 1583 werden de dijken doorgestoken door de Geuzen. Toen ontstond het Lapscheurse Gat. De kerk bleef verlaten achter op een schor.
Een nieuwe kerk werd meer westwaarts in de Sint-Jobspolder gebouwd. In 1652 werd hij ingewijd. Deze kerk was deels met materiaal van de voormalige kerk gebouwd. Om de kerk groeide het nieuwe Lapscheure.
In 1790 werd het huidige houten gewelf aangebracht, in 1846 vond restauratie van de toren plaats. De huidige vloer is van 1853, waarbij de belangrijkste grafstenen erin werden opgenomen. In 1911 werd een sacristie aangebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd vooral het dak beschadigd door artillerie en in 1958 werd de kerk hersteld waarbij nieuwe glas-in-loodramen werden aangebracht.
Het betreft een driebeukig kerkgebouw in renaissancestijl. De zijbeuken hebben een vlakke afsluiting en het middenschip eindigt in een driezijdig afgesloten koor. De toren staat aan de oostzijde van de kerk, wat uitzonderlijk is voor de streek. De toren wordt gedekt door een tentdak en wordt door een traptorentje geflankeerd.
Het middenschip heeft een tongewelf met de kromming van een korfboog, terwijl de zijbeuken een houten kruisribgewelf hebben.
De laatrenaissance preekstoel is van 1654 en de biechtstoelen zijn van omstreeks 1700. Het hoofdaltaar is van 1743 en uitgevoerd in beschilderd hout. Een portiekaltaar van 1761 is bedoeld voor de Broederschap van de Allerheiligste Drievuldigheid (Trinitariërs) en heeft een schilderij over de Drie-eenheid dat waarschijnlijk door Jan Garemijn werd vervaardigd. Dan is er een Maria-altaar van het 3e kwart van de 18e eeuw. Judocus Arschot schilderde daarvoor de Heilige Familie (1713). Ook is er een Sint-Sebastiaanaltaar uit het 3e kwart van de 18e eeuw, waarvoor Jan Garemijn de Marteldood van Sint-Sebastiaan vervaardigde.
Het meeste meubilair is eind 18e-eeuws, zoals de communiebank in Lodewijk XVI-stijl. Borstbeelden van de heiligen Quirinus en Cornelius zijn 18e-eeuws.
Het orgel is van 1858 en werd vervaardigd door Pieter Loncke. Van de grafzerken kan die van pastoor Franciscus Heldewijs (1685-1748) worden genoemd. Hij was van 1715-1745 pastoor van Lapscheure, en werd wel de Uilenspiegel dan wel (uiteraard veel later) de Don Camillo van Lapscheure genoemd.
Auteur: Willem Vandenameele
Kerk

Gemeenterit 2025 47,8 km
Van Oudezakstraat 1, 8730 Oedelem, België
Naar Oudezakstraat 6;6A;6B, 8730 Oedelem, België
Routering Racefiets - kortste