Leopoldkanaal
Het leopold kanaal werd in 1846-1849 gegraven. Pastoor Jozef Olivier Andries van Middelburg (bij Maldegem) was de grote bezieler van het project. De man was lid van het Nationaal Congres, volksvertegenwoordiger en kanunnik van de Brugse kathedraal. Toen de Nederlanders na de Belgische onafhankelijkheidstrijd alle uitwateringsluizen naar de Westerschelde afsloten, heerste er veel wateroverlast en de daarmee gepaard gaande polder- en moeraskoorts. Het nieuwe kanaal moest het overtollige water rechtstreeks in zee lozen. Dat het water schoon is, zorgt ervoor dat het verderop in de volksmond 'den Blinker' heet. Dit in tegenstelling met 'den Stinker', het Afleidingskanaal van de Leie, dat minder zuiver water in zee loost.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Kanaal

De Vuile Vaarten
Het graven van het Schipdonkkanaal was samen met het graven van het Leopoldkanaal een van de eerste grote infrastructuurwerken in het jonge België. Door de vlasindustrie rond Kortrijk, en dan vooral het roten van het vlas in de Leie, was deze rivier zwaar vervuild geraakt. Om dit vervuilde water niet door Gent te laten stromen werd er stroomopwaarts van Gent een verbinding gegraven tussen de Leie en de Noordzee. Zo kreeg men ook meer controle over het waterniveau van de Leie en kon men overstromingen in Gent vermijden. Ook de functie als bijkomende waterweg was handig meegenomen. Het graven en afwerken van het kanaal verliep tussen 1846 en 1860. Alleen al de bouw van de onderleider op de kruising van het kanaal met de Brugse vaart zou vier jaar in beslag nemen
Auteur: Fluppe
Meer informatie
Kanaal

Leopoldsvaart
Historisch waterden de polders ten noorden van Assenede af naar de Westerschelde. Bij het uitroepen van de Belgische onafhankelijkheid en de afscheiding van Nederland, sloten de Nederlanders echter deze afwateringsbeken af. Hierdoor stonden de polders aan de Belgische kant vochtig, met zelfs malaria (indertijd polderkoorts genoemd) tot gevolg. Een oplossing werd voorgesteld in de vorm van een kanaal dat van Heist tot Zelzate zou lopen en dus tegelijkertijd een extra verbinding zou vormen tussen de Noordzee en het kanaal Gent-Terneuzen (dat de Nederlanders ook hadden afgesloten).
Het graven van het kanaal liep van 1843 tot 1854 maar zou nooit volledig het oorspronkelijke plan volgen. De Leopoldvaart mondt niet uit in het kanaal Gent-Terneuzen maar stopte plotseling ergens op het grondgebied van Boekhoute. Ten gevolge van een nieuw akkoord tussen België en Nederland werd het in 1920 via het nieuw gegraven Isabellakanaal met Braakman en zo met de Schelde verbonden, tot de Braakman in 1952 afgedamd en grotendeels ingepolderd werd. De afwateringsfunctie bleef behouden.
Naast de afwateringsfunctie wou men er destijds ook onmiddellijk een militaire functie aan geven in het geval het met Nederland nog eens tot een oorlog zou komen, vandaar dat het kanaal ongeveer de grens België-Nederland volgt. Het is echter nooit zover gekomen. De enige keer dat het kanaal een militaire functie heeft vervuld was op het einde van WO II. Tijdens de oktobermaand van 1944 vocht verscheidene Canadese en Britse divisies in Operatie Switchback rond het kanaal zware gevechten uit met de Duitse bezetter, die per se de Scheldemonding in handen wou houden.
(Bron: Wapedia
Auteur: AVS Oostvlaamse Televisie
Meer informatie
Kanaal

Sint-Lambertuskerk Oedelem
De Sint-Lambertuskerk dateert uit 1629-1630 en de toren uit 1663. Van de oorspronkelijke Romaanse kruiskerk zijn nog stukken muur in veldsteen te zien achter het koor van de kerk. In de loop der tijden werd de kerk verschillende keren verwoest, heropgebouwd en vergroot. In het interieur is het oudste deel van de lambrisering van Pieter Coppée, schrijnwerker te Oedelem. De kruisweg en de doopvont in koper dateren uit 1836. Het Sint-Lambertusgewaad uit 1531 is hier de merkwaardigste kerkschat, alleen het kruis op de kazuifel is nog origineel. Daarnaast vind je er nog enkele koorkappen uit de 18e en 19e eeuw, verschillende obiits van adellijke families en glasramen met adellijke familiewapens. Het recente tabernakel is van de hand van kunstenaar en inwoner Jef Claerhout.
Auteur: Danny Serlet
Kerk

De Sint-Lambertuskerk
Van de oorspronkelijke Romaanse kruiskerk zijn nog stukken muur in veldsteen te zien achter het koor van de kerk. In de loop van de tijd is de kerk verschillende keren verwoest, heropgebouwd en vergroot geweest. Het recente tabernakel is van de hand van beeldend kunstenaar en inwoner Jef Claerhout. Contactgegevens: - De Sint-Lambertuskerk - Oudezakstraat 3, 8730 Oedelem - Web: www.beernem.be
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Erfgoed

Ryckevelde - 't Wit Zand
Naast loof- en naaldhoutpercelen, beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB), maken ook het militair domein, het natuurreservaat 'de Schobbejakshoogte' en het fraaie kasteelpark deel uit van het gebied. Verscholen in deze bossen ligt een prachtige heemtuin van 3ha, waar je op een beperkte oppervlakte diverse biotopen van de Zandstreek kan ontdekken. Vlakbij het neogotische kasteel staan een oud kasteeltje met bijhorende hoeve, die respectievelijk dateren uit de 16de en 17de eeuw. Doorheen het gebied loopt 'De Abdijenroute', een recreatief wandel- en fietspad, aangelegd op een oude spoorwegbedding. In de nabije omgeving liggen de hoeve Engelendale, ooit een roemrijk kloostergoed (Assebroek), de gemene gronden van 'De Loweide' en het kasteeldomein Ten Torre (beiden Oedelem). Oppervlakte: 164 ha Ligging: Ryckevelde ligt op het grondgebied van Sijsele (Damme), Assebroek (Brugge), Sint-Kruis (Brugge) en Oedelem (Beernem). Info: Agentschap voor Natuur en Bos West-Vlaanderen, Zandstraat 255, 8200 Sint-Andries (Brugge), tel. 050 45 41 76, wvl.anb@vlaanderen.be Toerisme Damme, Huyse de Grote Sterre, Jacob van Maerlantstraat 3, 8340 Damme, tel. 050 288 610, fax 050 37 00 21, toerisme@damme.be Contactgegevens: - Ryckevelde - 't Wit Zand - Ryckeveldestraat, 8340 Damme - Tel: +32 50 28 86 10 - Fax: +32 50 37 00 21 - E-Mail: toerisme@damme.be - Web: http://www.toerismedamme.be/DomeinRyckevelde.htm - Het kasteeldomein met heemtuin en educatief pad is vrij toegankelijk. Te bereiken vanaf de Maalse Steenweg, via de Holleweg (Kasteeldreef). Geleide wandeling zijn mogelijk voor groepen.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Natuurgebied

Sint-Trudoabdij
Sint-Trudoabdij Deze kloosterkerk bevindt zich aan de west-vleugel van de burcht, het voormaling Grafelijk Slot van Male waarin de Sint-Trudoabdij sin...
Auteur: Stichting Open Kerken
Gebedsplaats

Sint-Trudoabdij
Deze kloosterkerk bevindt zich aan de west-vleugel van de burcht, het voormaling Grafelijk Slot van Male waarin de Sint-Trudoabdij sinds 1954 gevestigd is. Ze is ontworpen door architect A. Degeyter en werd geconsacreerd in 1956. Centraal is het priesterkoor met het altaar en daarboven een triompkruis uit de 15de eeuw. In het schip van de kerk zijn in de linkerwand de kruiswegstaties gegrift door R. Vandeweghe en rechts zijn er glasramen waarin o.a. Sint Trudo en Sint Augustinus zijn afgebeeld, ontwerp van C. Martens. In het zusterkoor komt de gemeenschap, samen met leken dagelijks bijeen voor het Getijdengebed en de viering van de Eucharistie. Zij beleeft de liturgie met het volk, in verbondenheid met de lokale kerk en met de wereldkerk. Het is een sober kerkgebouw dat uitnodigt tot gebed.
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Damse Ruitershoeve
In de Damse Ruitershoeve zijn tal van mogelijkheden voor zowel de recreatieve of beginnende, alsook voor competitieve ruiters. Hier worden zowel privé- als groepslessen gegeven. De ervaren lesgevers maken van jou een echte topruiter. Uiteraard kan je als pensionklant ook een eigen lesgever aanduiden. Met 47 stallen vinden ze zichzelf zeker niet de grootste manege, maar wel één van de gezelligste. Extra informatie: -Individuele rondleiding -Groepsrondleiding -Geschikt voor jongeren tussen de 12 en 16 jaar Contactgegevens: - Damse Ruitershoeve - Middelburgsesteenweg 55, 8340 Moerkerke - GSM: +32 479 71 61 78 - E-Mail: damse.ruitershoeve@gmail.com - Web: www.damse-ruitershoeve.be
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Recreatie

De Ijshoeve
Bij de IJshoeve zijn de hoeveproducten allemaal geproduceerd uit kwaliteitsvolle grondstoffen volgens volledig eigen recepten. De menukaart is als een telefoonboek met maar liefst 64 smaken roomijs. De knoop doorhakken doe je op het gezellige tuinterras met speeltuintje!
Boerderij

Twee welkomstlindes bij Kasteel Reesinghe
Twee oude linden staan in het park van kasteel Reesinghe bij de toegangsbrug over de historische omgrachting. De zwaarste heeft een stamomtrek van 485 cm. De tweede heeft een ingerotte hoofdstam en heeft een stamomtrek van 458 cm. Deze laatste heeft aan de stambasis een belangrijke zijscheut met een stamomtrek van 141 cm. Twee veteraanbomen die mits goede verzorging nog lange tijd kunnen deel uitmaken van het kasteelpark. Het aanplanten van welkomstbomen is een zéér oud gebruik waarbij men geloofde, dat door de zuiverende werking van de bomen, de bewoners op het erf beschermd werden van kwade invloeden.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Boom

Hoeve met losse bestanddelen
Leestjesstraat nr. 16. Hoeve met losstaande bakstenen bestanddelen op een onverhard, begraasd erf. Site aangeduid op kaart van Ferraris (1770-1778) en Atlas der Buurtwegen (1845). 18de-eeuws boerenhuis met geïncorporeerde paardenstal, witgekalkte baksteenbouw onder pannen zadeldak; huis van vier traveeën + twee opkamertraveeën onder dezelfde nokhoogte. Devliegher vermeldt voor de opkamer een zoldering met moer- en kinderbalken en een 18de-eeuwse trapleuning met platte balusters. Voor het huis, een brede zomerkeuken, witgekalkt onder pannen zadeldak (nok haaks op boerenhuis), volume aangeduid op Atlas der Buurtwegen. Monumentaal stal-schuurvolume, haaks op het boerenhuis, bruine baksteenbouw, na een brand in 1933 heropgebouwd. DEVLIEGHER L., De Zwinstreek, in Kunstpatrimonium van West-Vlaanderen, deel 4, Tielt, 1970, p. 140 (Leestjesstraat nr. 12).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Hoeve
Antwerpse Heirweg nr. 55. Hoevetje gelegen op de grens met Donk-Maldegem, waarvan woonstalhuis opklimmend tot minimum de eerste helft van de 19de eeuw, cf. reeds volume aan de straatzijde weergeven op het primitief kadasterplan (1834). Later vergroot aan noordzijde cf. bouwsporen in zijgevels en uitgebreid met losstaande schuur aan zuidzijde en bijgebouw aan oostzijde van onverhard erf.Woonstalhuis, baksteenbouw onder licht overkragend zadeldak (nok evenwijdig met straat; mechanische pannen). Decoratieve geveluitwerking door aflijnende bakstenen tandlijst en gebruik van sierankers. Arduinen onderdorpels. Getoogde muuropeningen; oostzijgevel met rondboogopening (betegelde onderdorpels) waarboven kleine beglaasde gevelnis met H. Hartbeeld. T-ramen; luiken met duimen. Ten zuiden van het erf en evenwijdig met het boerenhuis, losstaande verankerde, bakstenen dwarsschuur onder zadeldak met Vlaamse pannen. Grotendeels gewijzigde muuropeningen. Ten oosten van het erf, vrijstaand bakhuis-zomerkeuken.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen

Burkelhoeve
Zogenaamde "Burkelhoeve". Hoeve bestaande uit losse bestanddelen ingeplant op een deels met populieren afgezoomd perceel. Volgens het kadaster dateren het woonhuis en de schuur van circa 1844. Aanbouw van laag volume ten noorden van de woning dateert van 1883. Vrijstaand boerenhuis van vijf traveeën en een bouwlaag. Verankerde en witbeschilderde baksteenbouw onder pannen zadeldak. De gevels zijn opengewerkt met rechthoekige muuropeningen. Schuur/stal parallel met straat gebouwd. Verankerde rode baksteenbouw onder een pannen zadeldak.
Hoeve

Nr. 4 Commando Memorial Vlissingen
Bronzen sculptuur vertegenwoordigt een commando soldaat van nr 4 commando. De sculptuur is een gedenkplaats voor de bevrijding van Walcheren, geplaatst vlakbij de plaats waar de 4de commando en de Lowland Division 52 landde in 1944 op het eiland Walcheren te bevrijden.
Auteur: worldwar2heritage
Oorlog

Kasteel Reesinghe
Kasteel Reesinghe is een landhuis in de Oost-Vlaamse plaats Maldegem, gelegen aan de Brugse Steenweg 181.
Op deze plaats bevond zich de zetel van de heerlijkheid Maldegem, die ook Adegem en Sint-Laureins omvatte. De heren waren telgen van de familie Van Maldegem, tot 1483, toen de heerlijkheid door koop aan de familie Van Halewijn kwam, en vervolgens aan de families van Claerhout, Vilain, Zuniga y Mendoza en De Fonseca y Ayala. Uiteindelijk kwam de heerlijkheid aan het Huis Croÿ. In Flandria Illustrata was sprake van een renaissancegebouw, en omstreeks 1700 sprak men van een schoon casteel, hoven, schuren, bosschen, meerschen, landen ende velderijen en pitterijen, ghenaemt de stede van reesyn. Tot eind 18e eeuw werd het kasteel herhaaldelijk verwoest en heropgebouwd, maar in de 19e eeuw verviel het tot een ruïne.
Auteur: Wikipedia
Herenhuis

Vivenkapelle
Vivenkapelle is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen, gelegen op het grondgebied van Damme. Het plaatsje telt ruim 500 inwoners. Vivenkapelle behoort sinds 1977 tot Damme, daarvoor hoorde het bij Sint-Kruis, nu een deelgemeente van Brugge.
In 1240 is sprake van ene Hendrik van Vyve, en in 1300 werd de plaatsnaam Viven voor het eerst gebruikt. Vanaf 1530 sprak men van de capelle van viven, en vanaf 1743 werd de naam Vijve cappelle gehanteerd. Ook tegenwoordig ziet men de naam Vijve kapelle nog wel.
Auteur: Wikipedia
Dorp

Beeldatelier De Linde, werkjes Marilou en Laurien
Marilou maakte dit werkje voor de opdracht ‘Sporen in het landschap’. Ze ging op zoek naar verschillende texturen en nam deze over aan de hand van een druktechniek. Wanneer ze er genoeg verzameld had werden deze ‘sporen’ omgevormd tot een futuristisch landschap. Ze werkte de sterrenhemel verder af aan de hand van collage. Een zeer actueel thema dezer dagen met de lancering van SpaceX.
De zus van Marilou, Laurien, ging ook de collage richting uit met de opdracht ‘Droomtuinen en gekke figuren’. Ze liet haar fantasie de vrije loop en maakte aan de hand van verschillende knipsels een prachtige ballerina.
Beeldatelier De Linde, Sint-Kruis
Auteur: Flo Vandenbussche
Kunstplaats

De Ijshoeve
Binnen dit authentieke landbouwbedrijf, waar Patrick en Carine Danneels je met de glimlach ontvangen, vormt de productie van ambachtelijk ijs de hoofdactiviteit. De dagverse AA-melk die hiervoor gebruikt wordt, is afkomstig van de koeien die in de malse weiden rondom grazen. De productie gebeurt onder strenge controle en met natuurlijke grondstoffen. Terwijl de kinderen in de speeltuin ravotten, kunnen de ouders rustig van een ijsje genieten op het tuinterras. Keuze is er uit maar liefst 57 smaken. Vooral vanille is populair, maar ook de smaken speculoos, amandel, rozen en violet zijn erg in trek. Een unicum is het ijs gemaakt van zoete rode wijn. Naast ijsjes vind je er ook chocolademousse, yoghurt en platte kaas. Even halt houden loont zeker de moeite.

Sint-Dionysiuskerk
De bakstenen neogotische kerk heeft een ouder kerkgebouw vervangen. De nieuwe kerk werd gebouwd omdat het bevolkingsaantal in Moerkerke intussen zo gestegen was, dat er geen plaats genoeg meer was in de oude kerk. Daarom heeft deze kerk vandaag een nieuw, fris imago.
Kathedraal

Kasteel van Moerkerke
Het kasteel is grotendeels nog door water omgeven. Dit kasteel gaat terug tot in de middeleeuwen. Het werd verbouwd in de 16de eeuw en later nog tweemaal in de 18de eeuw, deels in classicistische stijl en rond 1910 in een historiserende stijl. Eén van de bekendste bewoners was Karel van Sint-Omaars, die een unieke plantentuin en - collectie aanlegde. Van het oorspronkelijke kasteel is weinig overgebleven. Alleen in de keldergedeelten en de muurbasis vooraan zijn er nog opeenvolgende lagen natuursteen en baksteen. Na de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel verbouwd. Alleen het wapenschild in de voorgevel en enkele rouwborden in de grote zaal herinneren nog aan de adellijke bewoners.
Kasteel

Kasteel van Male
Het gehucht Male was ooit een belangrijk centrum, met tot 1800 zelfs een eigen rechtbank. Op het marktpleintje is er nog een schandpaal. Het omwalde kasteel, met imposante donjontoren, dankt zijn oorsprong aan de Graven van Vlaanderen. Tot voor kort was de Sint-Trudoabdij er gevestigd. De nabijgelegen tearoom Usilia is genoemd naar de eerste abdis.
Kasteel

Sint-Pieterskerk
De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Beernem behorende plaats Oostveld, gelegen aan de Tinhoutstraat.
Oostveld, gelegen langs de Tinhoutstraat, kent de oudste bebouwing in de 18e eeuw. In 1837 kwam hier een spinschool, waar ook catechismusles werd gegeven. Pas in 1868 was er officieel sprake van een school, nadat het gebouw was vergroot. In 1890 kwam er een kapel en ook een klooster. Geleidelijk werd de straat dichter bebouwd en in 1911 werd een parochie gesticht die zich afsplitste van die van Oedelem, omdat Oostveld op vrij grote afstand van deze plaats lag. Van 1912-1913 werd de kerk gebouwd in neogotische stijl, naar ontwerp van Jozef Viérin. In 1940 werd de kerk getroffen door Duitse bommen en brandde uit. In 1942 werd de kerk herbouwd.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Kallekesbos (uitloper)
Dit stukje bos langs de Vijverbeek is een uitloper van het Kallekesbos, omwille van zijn vorm tot 'Lange Swiss' gedoopt. Een vochtig bos met een mooie voorjaarsflora van bosanemonen, speenkruid, slanke sleutelbloem.
Auteur: defenderbrothers
Bos

Grafelijk Slot van Male - Brugge
De oorsprong van het kasteel gaat mogelijk terug tot de 9e eeuw, toen een motteburcht heeft bestaan. Een motteburcht was meestal een heuvel (motte) met daarop een versterkte houten toren. In de 12e eeuw bouwde Filips van den Elzas een stenen burcht.
De belangrijkste persoon waarvan de naam aan dit kasteel verbonden is was Lodewijk van Male, die er in 1329 geboren werd. Het grafelijk domein werd geleidelijk aan weggeschonken aan religieuze instellingen en verkocht aan particulieren, waardoor hoeven ontstonden.
In 1269 gaf gravin Margaretha II de stad Damme het recht om de Malevijver te gebruiken voor drinkwatervoorziening. Onder een 4200m lange weg werd de pype gelegd die het Maalse water, gelegen ten westen van het slot naar Damme voerde. Tegenwoordig heet die weg de Pijpeweg.
De slottoren stamt uit de 16e eeuw en er is een 17e-eeuwse vleugel aan vastgebouwd.
Het werd in beide wereldoorlogen bezet door Duitse troepen en werd zwaar beschadigd. Vanaf 1954 vestigde de Sint-Trudoabdij zich in het kasteel, dat tevens werd opgeknapt en uitgebouwd. Van 1954 tot 1965 werd het complex uitgebreid met een nieuwgebouwde ridderzaal, een gastenverblijf en een abdijkerk.
De kloosterzusters verlieten het gebouw in 2013 nadat ondernemer Hein Deprez het had aangekocht.
Auteur: Willem Vandenameele
Kasteel

Schandpaal Pelderijn - Sint-Kruis - Brugge
De pelderijn is een driekante zuil van 3 meter hoogte, in arduin uitgevoerd. Op de zuil staat een arduinen bol.
De naam Pelderijn is een verbastering van het Franse woord pilori, dat schandpaal betekent. De gestrafte werd met een ijzeren halsband bevestigd aan de paal gedurende de drukke middaguren.
Nadat Jean Lopez Gallo in 1558 de heerlijkheid Male in bezit kreeg, richtte hij in 1569 een eikenhouten schandpaal (staecke) op voor het stadhuis. De schandpaal was vergezeld van een zonnewijzer die de duur van de straf aangaf.
Deze werd in de tweede helft van de 18e eeuw, vermoedelijk tussen 1750 en 1787, vervangen door het huidige stenen exemplaar.
De schandpaal werd slechts enkele malen gebruikt. In 1795 werd de heerlijkheid Male opgeheven en had de schandpaal geen functie meer.
Tijdens de 19e eeuw werd de schandpaal tijdens de kermis met tabaksplanten behangen om een goede tabaksoogst af te dwingen.
In 1874 werd het Pelderijn gesloopt, maar in 1895 werden de brokstukken weer samengevoegd vanwege de historische betekenis. In 1985 werd het Pelderijn weer teruggeplaatst op de oorspronkelijke plaats.
Auteur: Willem Vandenameele
Monument

Vivenkapel - Damme
De kapel is gelegen aan de hoek van de legeweg met Vivensteenweg.
De kapel werd gebouwd in 1954 (start van de werken op 2de Paasdag) onder impuls van pastoor Van den Broucke. De grond voor de kapel werd ter beschikking gesteld door Alfons Viaene – Elodie De Sutter.
Zondag 15 mei 1954 werd het beeld van de Maagd der Armen tussen Vespers en Lof gezegend om daarna in processie naar de nieuwe veldkapel gedragen te worden.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterlo - Damme
Dit wegkapelletje staat aan de Zuiddijk bij een gerenoveerde 18de-eeuwse hoeve.
Zogenaamd "Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterlo", naar een verdwenen Onze-Lieve-Vrouwekapel aan de kruising met de Oude Sluissedijk. Het is een witgekalkt bakstenen kapelletje met gepekte plint onder zadeldak (Vlaamse pannen). Getoogde ingang met deels beglaasde deur (roedeverdeling). Witgekalkte binnenafwerking, met veelkleurige cementtegelvloer. Altaar met verwerking van enkele tegels in Delftse traditie; gepolychromeerd beeldje van Onze-Lieve-Vrouw en Kind. Korfboognis in achterwand.
Gilde van Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterloo was een Brugse broederschap die rond 1340/1350 werd opgericht. De confraters vereerden eerst in Brugge, in de kapel van de Beggarden, vanaf circa 1410 in de parochie van Sinte-Catharina bij Damme, het miraculeuze beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterloo.
Hulsterloo bij Hulst in Zeeland werd voor het eerst vernoemd in het middeleeuwse (1250-1270) dierenepos Van den vos Reynaerde. De kapel die er door de norbertijnen van de abdij van Drongen werd gebouwd, en dat het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterlo herbergde, werd een bekend bedevaartsoord en in het graafschap Vlaanderen werd de bedevaart naar deze plek, vaak in vonnissen als penitentie opgelegd.
Enkele Bruggelingen besloten een vereniging op te richten die tot doel had de Onze-Lieve-Vrouw uit Hulsterloo te vereren. De confrérie, toen al behoorlijk georganiseerd, was gevestigd in het klooster van de Beggarden in de Brugse Katelijnestraat. Waarschijnlijk in het begin van de 15e eeuw bouwde de gilde een kapel in de Sint-Catharinaparochie, even buiten Damme in de richting van Vivenkapelle, en organiseerde voortaan bedevaarten vanuit Brugge. De gilde moet over een te vereren kopie van het miraculeuze Mariabeeld beschikt hebben, eerst in Brugge, nadien in de kapel bij Damme.
In 1620 was de kapel volledig verdwenen. In een document van die tijd staat iets vermeld over eertijds Hulsterloocapelle en in 1647 schrijft men over chapelle de ulsterloo estant entièrement ruïnée.
Kapel

Kapel Onze Lieve Vrouw van de Waterhoek - Damme
Sinds eind 18de eeuw is op deze plaats een kapel aanwezig, zie aanduiding kaart Ferraris (1770-1778) en 19de-eeuwse stafkaarten.
De literatuur is verdeeld over de bouwdatum van de huidige kapel: Van Poucke neemt 1841 als bouwjaar, in opdracht van gemeenteraadslid Leopold Dalle; Vermeersch neemt 1884 als bouwdatum, wat bij de restauratie ook is vermeld in situ. Onderzoek van de historische kadastergegevens wijst op een constructie van de huidige kapel circa 1870.
Opgericht als steun voor de bevolking ten gevolge van wateroverlast.
Het is een kleine overwelfde bakstenen kapel (buitenwerks 175 cm lang, 190 cm breed) onder pannen zadeldak (nok haaks op de weg, Vlaamse pannen). Witgekalkte muren waarin aan de achtergevel vlechtingen zijn verwerkt, dak voorzien van aandaken. Rechthoekige houten deur met rechthoekige beglazing. Sober interieur met bepleisterde muren, ziende kap en rode tegelvloer. Aanwezigheid van ex-voto's en metalen altaartje waarin houten Mariabeeld. Devliegher vermeldt een Lodewijk XVI-strik in het stucwerk van de achterwand; anno 2004 niet meer aanwezig.
Kapel

Heilige-Drievuldigheids- en Heilige Christianuskerk Lapscheure
In de 11e eeuw was er sprake van een kapel die ondergeschikt was aan de Sint-Quintinusparochie van Oostkerke.
Deze kapel lag oostelijk van de huidige kerk. Van 1236-1246 werd de Spermaliepolder ingedijkt en de kapel die daar stond werd omstreeks 1240 door een gotisch kerkgebouw vervangen. In 1583 werden de dijken doorgestoken door de Geuzen. Toen ontstond het Lapscheurse Gat. De kerk bleef verlaten achter op een schor.
Een nieuwe kerk werd meer westwaarts in de Sint-Jobspolder gebouwd. In 1652 werd hij ingewijd. Deze kerk was deels met materiaal van de voormalige kerk gebouwd. Om de kerk groeide het nieuwe Lapscheure.
In 1790 werd het huidige houten gewelf aangebracht, in 1846 vond restauratie van de toren plaats. De huidige vloer is van 1853, waarbij de belangrijkste grafstenen erin werden opgenomen. In 1911 werd een sacristie aangebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd vooral het dak beschadigd door artillerie en in 1958 werd de kerk hersteld waarbij nieuwe glas-in-loodramen werden aangebracht.
Het betreft een driebeukig kerkgebouw in renaissancestijl. De zijbeuken hebben een vlakke afsluiting en het middenschip eindigt in een driezijdig afgesloten koor. De toren staat aan de oostzijde van de kerk, wat uitzonderlijk is voor de streek. De toren wordt gedekt door een tentdak en wordt door een traptorentje geflankeerd.
Het middenschip heeft een tongewelf met de kromming van een korfboog, terwijl de zijbeuken een houten kruisribgewelf hebben.
De laatrenaissance preekstoel is van 1654 en de biechtstoelen zijn van omstreeks 1700. Het hoofdaltaar is van 1743 en uitgevoerd in beschilderd hout. Een portiekaltaar van 1761 is bedoeld voor de Broederschap van de Allerheiligste Drievuldigheid (Trinitariërs) en heeft een schilderij over de Drie-eenheid dat waarschijnlijk door Jan Garemijn werd vervaardigd. Dan is er een Maria-altaar van het 3e kwart van de 18e eeuw. Judocus Arschot schilderde daarvoor de Heilige Familie (1713). Ook is er een Sint-Sebastiaanaltaar uit het 3e kwart van de 18e eeuw, waarvoor Jan Garemijn de Marteldood van Sint-Sebastiaan vervaardigde.
Het meeste meubilair is eind 18e-eeuws, zoals de communiebank in Lodewijk XVI-stijl. Borstbeelden van de heiligen Quirinus en Cornelius zijn 18e-eeuws.
Het orgel is van 1858 en werd vervaardigd door Pieter Loncke. Van de grafzerken kan die van pastoor Franciscus Heldewijs (1685-1748) worden genoemd. Hij was van 1715-1745 pastoor van Lapscheure, en werd wel de Uilenspiegel dan wel (uiteraard veel later) de Don Camillo van Lapscheure genoemd.
Kerk

Gemeenterit 2025 54,7 km
Van Oudezakstraat 2, 8730 Oedelem, België
Naar Oudezakstraat 4, 8730 Oedelem, België
Routering Racefiets - kortste