Leopoldkanaal
Het leopold kanaal werd in 1846-1849 gegraven. Pastoor Jozef Olivier Andries van Middelburg (bij Maldegem) was de grote bezieler van het project. De man was lid van het Nationaal Congres, volksvertegenwoordiger en kanunnik van de Brugse kathedraal. Toen de Nederlanders na de Belgische onafhankelijkheidstrijd alle uitwateringsluizen naar de Westerschelde afsloten, heerste er veel wateroverlast en de daarmee gepaard gaande polder- en moeraskoorts. Het nieuwe kanaal moest het overtollige water rechtstreeks in zee lozen. Dat het water schoon is, zorgt ervoor dat het verderop in de volksmond 'den Blinker' heet. Dit in tegenstelling met 'den Stinker', het Afleidingskanaal van de Leie, dat minder zuiver water in zee loost.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Kanaal

De Vuile Vaarten
Het graven van het Schipdonkkanaal was samen met het graven van het Leopoldkanaal een van de eerste grote infrastructuurwerken in het jonge België. Door de vlasindustrie rond Kortrijk, en dan vooral het roten van het vlas in de Leie, was deze rivier zwaar vervuild geraakt. Om dit vervuilde water niet door Gent te laten stromen werd er stroomopwaarts van Gent een verbinding gegraven tussen de Leie en de Noordzee. Zo kreeg men ook meer controle over het waterniveau van de Leie en kon men overstromingen in Gent vermijden. Ook de functie als bijkomende waterweg was handig meegenomen. Het graven en afwerken van het kanaal verliep tussen 1846 en 1860. Alleen al de bouw van de onderleider op de kruising van het kanaal met de Brugse vaart zou vier jaar in beslag nemen
Auteur: Fluppe
Meer informatie
Kanaal

Sint-Lambertuskerk Oedelem
De Sint-Lambertuskerk dateert uit 1629-1630 en de toren uit 1663. Van de oorspronkelijke Romaanse kruiskerk zijn nog stukken muur in veldsteen te zien achter het koor van de kerk. In de loop der tijden werd de kerk verschillende keren verwoest, heropgebouwd en vergroot. In het interieur is het oudste deel van de lambrisering van Pieter Coppée, schrijnwerker te Oedelem. De kruisweg en de doopvont in koper dateren uit 1836. Het Sint-Lambertusgewaad uit 1531 is hier de merkwaardigste kerkschat, alleen het kruis op de kazuifel is nog origineel. Daarnaast vind je er nog enkele koorkappen uit de 18e en 19e eeuw, verschillende obiits van adellijke families en glasramen met adellijke familiewapens. Het recente tabernakel is van de hand van kunstenaar en inwoner Jef Claerhout.
Auteur: Danny Serlet
Meer informatie
Kerk

De Sint-Lambertuskerk
Van de oorspronkelijke Romaanse kruiskerk zijn nog stukken muur in veldsteen te zien achter het koor van de kerk. In de loop van de tijd is de kerk verschillende keren verwoest, heropgebouwd en vergroot geweest. Het recente tabernakel is van de hand van beeldend kunstenaar en inwoner Jef Claerhout. Contactgegevens: - De Sint-Lambertuskerk - Oudezakstraat 3, 8730 Oedelem - Web: www.beernem.be
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Erfgoed

Kerk van de Heilige Drievuldigheid en de Heilige Christianus
Deze renaissancistische polderkerk (17de eeuw) werd gebouwd met materiaal van een oudere, meer oostwaarts gelegen kerk. De herlocalisatie van kerk én dorp (1649) was nodig na de aanleg van een dijk. De gevel is gerestaureerd en het interieur met een 18de-eeuws houten gewelf, is in restauratie. Pastoor Heldewijs (1ste helft 18de eeuw) leefde een tijd op de eerste verdieping van de toren, toen de pastorie was verkocht en hem nog geen andere woning ter beschikking stond. De kerk in renaissancestijl heeft een oosttoren, wat vrij uitzonderlijk is in deze streek. Contactgegevens: - Kerk van de Heilige Drievuldigheid en de Heilige Christianus - Lapscheurestraat, 8340 Lapscheure - Tel: +32 50 28 86 10 - Fax: +32 50 37 00 21 - E-Mail: toerisme@damme.be - Web: http://www.toerismedamme.be/KerkvanH.Drievuldigheid.htm
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Cultuur

Kasteel van Moerkerke
Het kasteel is grotendeels nog door water omgeven. Dit kasteel gaat terug tot in de middeleeuwen. Het werd verbouwd in de 16de eeuw en later nog tweemaal in de 18de eeuw, deels in classicistische stijl en rond 1910 in een historiserende stijl. Eén van de bekendste bewoners was Karel van Sint-Omaars, die een unieke plantentuin en - collectie aanlegde. Van het oorspronkelijke kasteel is weinig overgebleven. Alleen in de keldergedeelten en de muurbasis vooraan zijn er nog opeenvolgende lagen natuursteen en baksteen. Na de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel verbouwd. Alleen het wapenschild in de voorgevel en enkele rouwborden in de grote zaal herinneren nog aan de adellijke bewoners. Contactgegevens: - Kasteel van Moerkerke - Kasteelstraat 7, 8340 Moerkerke - Tel: +32 50 28 86 10 - Fax: +32 50 37 00 21 - E-Mail: toerisme@damme.be - Web: http://www.toerismedamme.be/KasteelvanMoerkerke.htm - Enkel voor groepen-feesten
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Cultuur

Sint-Dionysiuskerk
De bakstenen neogotische kerk heeft een ouder kerkgebouw vervangen. De nieuwe kerk werd gebouwd omdat het bevolkingsaantal in Moerkerke intussen zo gestegen was, dat er geen plaats genoeg meer was in de oude kerk. Daarom heeft deze kerk vandaag een nieuw, fris imago. Contactgegevens: - Sint-Dionysiuskerk - Vissersstraat, 8340 Moerkerke - Tel: +32 50 28 86 10 - Fax: +32 50 37 00 21 - E-Mail: toerisme@damme.be - Web: http://www.toerismedamme.be/Sint-Dionysiuskerk.htm
Erfgoed

Kerk van de Heilige Drievuldigheid en de Heilige Christianus in Lapscheure
Deze renaissancistische polderkerk (17de eeuw) werd gebouwd met matieraal van een oudere, meer oostwaarts gelegen kerk. De herlocalisatie van kerk én dorp (1649) was nodig na de aanleg van een dijk. De gevel is gerestaureerd en het interieur met een 18de-eeuws houten gewelf, is in restauratie. Pastoor Heldewijs (eerste helft 18de eeuw) leefde een tijd op de eerste verdieping van de toren, toen de pastorie was verkocht en hem nog geen andre woning ter beschikking stond. De kerk in rennaissancestijl heeft een oosttoren, wat vrij uitzonderlijk is in deze streek.
Gebedsplaats

Schepenhuys
Het Schepenhuys, dat het pareltje is van het Oedelemse marktplein, heeft een rijke geschiedenis. Het gebouw, dat al van voor 1632 op die plaats staat, heeft tal van functies gehad zoals schepenbank, rechtbank, herberg met logement, politiekantoor met gevangeniscellen,… Nu fungeert het als dienst voor toerisme. Door de recente moderniseringswerken binnenin het gebouw kan de recreant/toerist zich direct laten informeren over wat Beernem en de regio aan toerisme te bieden heeft. Ook de talrijke streeklekkernijen en het historische verleden van de gemeente komt u er te weten. De toegangsdeur tot de mooie raadzaal (met monumentale schouw) is van de hand van Pieter Coppée (1752). Oedelem was destijds de hoofdplaats van een militiekanton. Je vindt er ook nog de lotingstrommel die gebruikt werd tot in 1909. Er is ook een ondergrondse tentoonstellingsruimtes waar expo's plaatsvinden.
Historische plaats

De Ijshoeve
Bij de IJshoeve zijn de hoeveproducten allemaal geproduceerd uit kwaliteitsvolle grondstoffen volgens volledig eigen recepten. De menukaart is als een telefoonboek met maar liefst 64 smaken roomijs. De knoop doorhakken doe je op het gezellige tuinterras met speeltuintje!
Boerderij

Overweghuisje
Bolakkerstraat nr. 1. Voormalig overweghuisje van de in 1862 aangelegde spoorlijn Brugge-Eeklo (cf. Oud Spoorwegpad en Stationsstraat). Gebouwd in 1891 in opdracht van de "Maatschappij der ijzeren wegen Eecloo-Brugge" langs de noordzijde van de toenmalige spoorlijn, op de plaats van een klein gebouwtje (ouder wachthuisje ?). Het overweghuisje en een deel van de spoorlijn situeren zich op de voormalige gronden van de Brugse Burgerlijke godshuizen, erfgenaam van de bezittingen van o.m. het Brugse Sint-Janshospitaal, dat in de middeleeuwen grote buitenstedelijke goederen bezit in o.m. gans het Brugse Vrije. Te Sijsele situeren de eigendommen zich in de wijk Donk nabij de grens met het huidige Donk (Maldegem) (cf. Awalstraat nr. 1, hoeve "Groot Hof Sint-Jan", en Gentse Steenweg nrs. 120-132, Elisabethziekenhuis). Nadat de spoorlijn in 1960 wordt opgebroken, wordt in de jaren 1980 de bedding ingericht als wandel-, fiets- en ruiterpad (cf. Oud Spoorwegpad en Stationsstraat). Het overweghuisje heeft thans louter woonfunctie. Afgescheiden van de straat door ijzeren hek tussen betonnen pijlers en voortuin met centraal toegangspad.Witgeschilderd bakstenen gebouwtje voorzien van gecementeerde en zwart geschilderde plint (schijnvoegen) onder zadeldak van mechanische pannen (nok evenwijdig met straat). Zijgevels voorzien van overkragende houten dakoverstek op consoles. Uitbouw aan oost- en westzijde. Arduinen onderdorpels. Segmentbogige muuropeningen onder strek waarin bewaard en geschilderd houtwerk met grote roedeverdeling. Nieuwe deur met dito bovenlicht. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 207 : Mutatieschetsen, Sijsele, 1891/11.KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 223 : Mutatiestaten, Sijsele, 1891/61-62.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
POI

Hoeve Het Bolleke
Antwerpse Heirweg nr. 33. Voormalige hoeve z.g. "het Bolleke", met boerenhuis en wagenkot vermoedelijk opklimmend tot de 17de eeuw, uitgebreid met beplankte schuur in de 18de eeuw, thans gesloopt. Weergave van de hoevegebouwen op het primitief kadasterplan (1834) en met huidige benaming op de Atlas der Buurtwegen (1845).Slecht zichtbaar vanaf de straat door weelderige aanplantingen. Toegang gemarkeerd door overhoeks geplaatste bakstenen erfpijlers, waarvan één met rondbogig pijlernisje; nieuw houten hek. Grote waterpartij aan de straatzijde (poel ?). Voormalig boerenhuis met één opkamertravee; witgekalkte baksteenbouw onder nieuwe pannen bedaking (nok loodrecht op straat). Aansluitend aan zuidzijde, onder lagere nok, voormalige stalvleugel met geïncorporeerd tweeledig wagenhuis.Achterliggende bakstenen bijgebouwen (o.m. met beplankte zijgevel) onder zadeldaken (Vlaamse pannen), deels in verbouwing. KONINKLIJK INSTITUUT VOOR HET KUNSTPATRIMONIUM, Fototheek ACL, nrs. B145189 en B145190 (1953).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Smidse en herberg Platheule
Oude Sluissedijk nr. 68. Restaurant z.g. "Platheule", voormalige oude smidse en herberg met zelfde benaming uit de eerste helft van de 19de eeuw, weergegeven op de Atlas der Buurtwegen (1845). Gelegen in de bocht aan de brug over het Zuid-over-de-Lievegeleed of het Geleed, gegraven in 1387 als ontwateringskanaal dat de hoofdwatergang ten zuiden van de Lieve met het Zwin nabij Sluis verbindt; mondt uit in het Lapscheurse Gat na de vorming ervan in 1583. Langgestrekt, éénlagig volume van zes traveeën met aansluitend schuurgedeelte rechts. Lage aanbouw onder lessenaardak rechts. Verankerde en geschilderde baksteenbouw met zwart geschilderde, deels gecementeerde plint onder zadeldak (nok evenwijdig met straat; Vlaamse pannen). Oculus in westzijpuntgevel. Getoogde en beluikte muuropeningen; thans uiterste venster rechts gewijzigd in deur. Poort onder houten latei; bovenlicht met roedeverdeling. Vernieuwd schrijnwerk. Nieuwe windwijzer. VAN POUCKE G., Archiefbeelden Damme, v.z.w. 't Zwin Rechteroever Grondgebied Damme-Gloucestershire, 2003, p. 96.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
POI

Vml. schepenhuis en kaak
Voormalig stadhuis of "Hooghe huus" van de heerlijkheid Male, teruggaand tot het midden van de 16de eeuw, beschermd als monument bij Ministerieel Besluit van 04/07/96. Beeldbepalend hoekpand in het centrum van Male, ten zuidwesten gelegen van de abdij en nu fungerend als poortgebouw. De heerlijkheid van Male maakt deel uit van het Brugse Vrije, en is rechterlijk en bestuurlijk onafhankelijk. Vóór de heerlijkheid een baronie wordt, staat hier reeds een huis "het hooghe huus" genoemd, waar de wet besproken wordt. Het huis is beschreven als een "ofsteide binnen den dorpe te Male…op den houc vander strate…jeghens over den gracht vanden casteele". In 1560 wordt de heerlijkheid, onder Jean Lopez Gallo, verheven tot baronie. De burgemeester van Male, Lodewijk van Ghistele, koopt het huis in 1566. Het "hooghe huus" wordt nu ook als "stadhuys" vernoemd. Er volgt een grondige herstelling, met inrichting van een "schepenen camere". Het stadhuis heeft in de kelder een "civile ghevanghenisse" voor kleine misdrijven, daarnaast beschikt het kasteel over een "pit ofte steen". Tot aan de verkoop van het goed in 1799 wordt het huis verpacht. De pachter die er tevens een herberg uitbaat is eveneens cipier en veehoeder (1574) en conciërge (17de eeuw). Tijdens de godsdiensttroebelen, op het eind van de 16de eeuw, loopt het stadhuis ernstige beschadigingen op. De vergaderingen gaan door in Brugge en het stadhuis blijft zeker in onbruik tussen 1600 en 1612. Eens de rust is teruggekeerd laat de baron het geplunderde raadhuis herstellen, dit is zeker voltooid in 1662. De vleugel haaks op het schepenhuis wordt in de 17de eeuw als brouwerij ingericht. Op de hoek van het oude gebouw komt er een beeldnis met een beeld van Maria met Kind. Baron François Claesman (tussen 1710-1769) laat het schepenhuis herinrichten. De achtergevels worden bepleisterd en aangepast in een classicistische stijl. Na de Franse Revolutie wordt Male, in 1795, bij Sint-Kruis gevoegd. Het bestuurscollege van Male vergadert een laatste keer op 17 februari 1796 in het huis van de griffier. In 1799 verkopen de Fransen het "cabaret" als nationaal goed. Circa 1800 wordt de gevel van het lagere rechterdeel gewijzigd en het dak verlaagd. Op een aquarel van Auguste de Peellaert van 1843 steken in de top van de trapgevel twee rondboogvensters en is de linkergevel afgebeeld met een topgevel, de vensteropeningen zijn voorzien van ramen met een kleine roedeverdeling. Op een foto van 1937 is de linker trapgevel verdwenen, de kruiskozijnen op de begane grond zijn dichtgemetseld, aan de voorkant zijn de rondboogopeningen in de trapgevel en de vensters in de dakvensters vervangen door 19de-eeuwse rondboogvensters. Het schepenhuis wordt in 1952, samen met het kasteel, in pacht genomen door het augustinessenklooster van Sint-Trudo. In 1960-1961 volgt een restauratie van schepenhuis en klooster volgens een ontwerp van architect Arthur Degeyter (Brugge). Het betreft een historiserende restauratie: aan de linkerzijgevel wordt op de bewaarde aanzetten de trapgevel herbouwd, het lager rechterdeel krijgt opnieuw zijn oorspronkelijke dakhelling. Een lage aanbouw rechts wordt vervangen door een toegangspoort naar de abdij. Laag hoekhuis bij de Lodewijk van Malestraat, gebouwd op L-vormige plattegrond onder pannen zadeldaken, 16de-eeuwse kern met aanpassingen in de 17de, 18de en 19de eeuw. Bestaat uit een hoekgedeelte met twee keer twee opkamertraveeën, rechts een lager deel met zes traveeën en achteraan een dwarsvleugel met blinde straatgevel. Verankerde, gele baksteenbouw met trapgevels bij het opkamergedeelte. In het rechterdeel steken twee dakvensters onder zadeldak met trapgeveltjes en zandstenen bolkozijnen. Vensteropeningen met natuurstenen kruiskozijnen of bolkozijnen onder ontlastingsboogjes en met zandstenen aanzet- en sluitstenen met mascarons. Vensters met glas-in-lood en luiken aan het benedenvlak. Korfboogdeuren met zandstenen bovenlichten. Op de zuidwesthoek beeldnis met natuurstenen beeld van Maria met Kind op dito sokkel en onder baldakijn.Rechterzijgevel met muurvlechtingen, korfboogdeur en in de topgevel geblokt rondboogvenster. Tegen de gevel een houten beeld van Christus aan het kruis onder een luifel.Achtervleugel aan de Lodewijk van Malestraat met nagenoeg blinde straatgevel, een getoogde kelderopening.De achtergevel van het hoofdgebouw is in de 18de eeuw opgetrokken tot twee bouwlagen. Verankerde, witbeschilderde bakstenen lijstgevel.Op de begane grond rechthoekige vensteropeningen met kleine roedeverdeling, korfboogdeur met zandstenen, gedeeld bovenlicht. Op de verdieping rondboogvensters, eveneens met kleine roedeverdeling, geprofileerde tussendorpel en waaiervormig bovenlicht. De achtervleugel, uit de eerste helft van de 18de eeuw, bestaat uit twee traveeën en één bouwlaag onder pannen zadeldak met rechterdakschild. De verankerde tuingevels in classicistische stijl op een bakstenen sokkel hebben bepleisterde en witbeschilderde lijstgevels met geblokte hoekbanden. Kelderverdieping met segmentboogopeningen, vensters met kleine roedeverdeling. Hoge, rondbogige vensteropeningen gevat in vlak lijstwerk en met kleine roedeverdelingen, geprofileerde tussendorpels. Vlakke omlijstingen en geprofileerd bij het waaiervormig bovenlicht. Interieur. De voormalige herberg ligt rechts van de inkom: moer- en kinderbalken en een schouw in Balegemse zandsteen. Links van de inkom bevindt zich de voormalige schepenzaal met plankenvloer, barokke volutenschouw; het bordes met Lodewijk XVI-balustrade is afkomstig uit het kasteel. De eiken vleugeldeur met paneelwerk geeft toegang tot de 18de-eeuwse schepenzaal. Rococosalon met stucwerk, cartouches boven de marmeren schouw.Kelder onder tongewelven.
Historisch gebouw

Voormalig Station Sijsele
Stationsstraat z.nr. Voormalig stationsgebouw van Sijsele gelegen aan de oude spoorwegbedding Brugge-Eeklo aangelegd in 1862; sinds september 2005 herbestemd tot jeugdhuis. Historiek.Op 13 februari 1862 wordt de maatschappij "Société Anonyme du Chemin de Fer d'Eeclo à Bruges" gesticht. Het 28 km-lange traject tussen Eeklo en Maldegem wordt in november 1862 in gebruik genomen; de uitbating van het traject Maldegem-Brugge volgt in juni 1863. Vanaf 1 januari 1897 neemt de Staat de exploitatie over van de lijn Gent-Eeklo-Brugge; op 26 februari 1904 wordt een definitieve overname ondertekend. Naast de stations tussen Eeklo en Brugge, m.n. te Balgerhoeke, Adegem, Maldegem, Sijsele en Steenbrugge, opent de maatschappij in 1878 nog een halte in het nabijgelegen Donk. De spoorlijn doorkruist Sijsele volledig van oost naar west tot in Assebroek.Na de oprichting van een militair kwartier aan de Dorpsstraat in 1951 (cf. Dorpsstraat) wordt een goederenspoor van en naar de kazerne voorzien. In februari 1959 gebeurt het laatste personenvervoer met het dieselbusje. In 1960 wordt de spoorweg Brugge-Maldegem opgebroken; in 1963 wordt de spoorverbinding met het militair kwartier afgeschaft. Thans rest enkel nog de oude bedding of het Oud Spoorwegpad - in de jaren 1980 ingericht als wandel-, fiets- en ruiterpad als onderdeel in enkele toeristische routes -, het oude stationsgebouw, het voormalige huis van de stationschef (nr. 61) en een overweghuisje in de Bolakkerstraat (nr. 1). Beschrijving.Eenvoudig stationsgebouw, dieper gelegen aan de westzijde van de Stationsstraat, ten noorden van het deels gekasseide Oud Spoorwegpad. Opengewerkte betonnen afsluiting aan oostzijde. Vrijstaand witgeschilderd, deels gecementeerd bakstenen volume op (deels) gecementeerde en zwartgeschilderde plint. Centraal, licht vooruitspringend hoofdgebouw van drie traveeën en twee bouwlagen, aan beide zijden geflankeerd door éénlagige dienstvleugels van één travee, allen onder pannen zadeldaken (nok evenwijdig met Oud Spoorwegpad; mechanische pannen). Licht uitkragende baksteenfries in zijpuntgevels. Arduinen onderdorpels. Segmentbogige muuropeningen, op begane grond onder eenvoudig druiplijstje met gestrekte uiteinden. Vernieuwd houtwerk van vensters en deuren. Naam van halte "SIJSELE" in oost- en noordgevel. DE BOT H., Stationsarchitectuur in België. Deel I 1835-1914, Turnhout, 2002, p. 195-196.RAU J., Het Damme van toen en omgeving, Brugge, 1981, p. 124.VAN POUCKE G., Archiefbeelden Damme, v.z.w. 't Zwin Rechteroever Grondgebied Damme/Gloucestershire, 2003, p. 70-71.
Gebouw

Hoeve
Hoeve, gelegen op de hoek met de Bergstraat. Bestaande uit losse bestanddelen, fasegewijs tot stand gekomen. Aan de straatzijde boerenhuis onder een mank zadeldak, met vermoedelijk een oudere kern zie behouden gevel aan de straatzijde, grondig verbouwd in de jaren 1930 zie erfgevel. Volume van huidig woonhuis staat weergegeven op een kaart van 1812 die de omgeving van de huidige Bergstraat en de Weg naar Sint Kruis weergeeft. Maar wellicht is dit volume nog ouder. Woonhuis aangeduid op het primitief kadasterplan van 1830 als een tweewoonst. Verenigd tot één woning in 1852 en volgens kadaster uitgebreid tot huidig volume in 1957. Verankerde baksteenbouw, aan de straatzijde een witbeschilderde lijstgevel van twee traveeën en twee opkamertraveeën. Opengewerkt met rechthoekige beluikte muuropeningen. De erfgevel is een typische verbouwing uit de jaren 1930 zie behouden schrijnwerk, en muuropeningen. Uitbreiding van de hoeve met een nieuwe loods circa 2000.

Nr. 4 Commando Memorial Vlissingen
Bronzen sculptuur vertegenwoordigt een commando soldaat van nr 4 commando. De sculptuur is een gedenkplaats voor de bevrijding van Walcheren, geplaatst vlakbij de plaats waar de 4de commando en de Lowland Division 52 landde in 1944 op het eiland Walcheren te bevrijden.
Auteur: worldwar2heritage
Oorlog

Schipdonkkanaal en Leopoldkanaal
Het Schipdonkkanaal, een afleidingskanaal van de Leie, werd vanaf 1847 deels in de loop van de Lieve gegraven. Langs het even oude Leopoldkanaal wordt eerder zuiver water aangevoerd.
Auteur: Lannoo
Kanaal

Kasteel van Moerkerke
Rond 1300 installeert de familie van Praet zich op het kasteel. In 1595 herbouwt men het oude kasteel. Philippe d’Hanins restaureert het in 1716. Serclaes de Wommersom verbouwt begin van de vorige eeuw het kasteel grondig. De klassieke manoir wordt een ietwat gekunsteld aandoend kasteel met dak-kapelletjes en hoektorens. De linkervleugel krijgt een mansardedak. In 1923 is het kasteel een juvenaat voor broeders. De familie Van den Broeck restaureerde in de jaren zeventig en exploiteert er nu enkele feestzalen.
Auteur: Ontdek de Zwinregio
Gebouw

Beeldatelier De Linde, werkje Vienna
Vienna maakte dit werkje voor de opdracht ‘Sporen in het landschap’. Ze ging op zoek naar verschillende texturen en nam deze over aan de hand van een druktechniek. Wanneer ze er genoeg verzameld had werden deze ‘sporen’ omgevormd tot een idyllisch landschap. Ze werkte dit verder af met collage die de palmbomen en hangmat vormen. Het doet je meteen wegdromen van een verre reis in het zuiden.
Beeldatelier De Linde, Sint-Kruis
Auteur: Flo Vandenbussche
Kunstplaats

De Ijshoeve
Binnen dit authentieke landbouwbedrijf, waar Patrick en Carine Danneels je met de glimlach ontvangen, vormt de productie van ambachtelijk ijs de hoofdactiviteit. De dagverse AA-melk die hiervoor gebruikt wordt, is afkomstig van de koeien die in de malse weiden rondom grazen. De productie gebeurt onder strenge controle en met natuurlijke grondstoffen. Terwijl de kinderen in de speeltuin ravotten, kunnen de ouders rustig van een ijsje genieten op het tuinterras. Keuze is er uit maar liefst 57 smaken. Vooral vanille is populair, maar ook de smaken speculoos, amandel, rozen en violet zijn erg in trek. Een unicum is het ijs gemaakt van zoete rode wijn. Naast ijsjes vind je er ook chocolademousse, yoghurt en platte kaas. Even halt houden loont zeker de moeite.
Hoeve

Kasteel van Male
Het gehucht Male was ooit een belangrijk centrum, met tot 1800 zelfs een eigen rechtbank. Op het marktpleintje is er nog een schandpaal. Het omwalde kasteel, met imposante donjontoren, dankt zijn oorsprong aan de Graven van Vlaanderen. Tot voor kort was de Sint-Trudoabdij er gevestigd. De nabijgelegen tearoom Usilia is genoemd naar de eerste abdis.
Kasteel

Bryggja Brewery
In 2012 besloten vier brouwvrienden om met hun lekkere tripel mee te doen met de Brouwland Biercompetitie. Uit een selectie van meer dan 90 bieren werd hun Bryggja door een professionele jury verkozen tot beste hobbybier van België. Eind 2014 viel de beslissing om er volledig voor te gaan en te starten met een eigen brouwerij. Brouwerij Bryggja werkt enkel met Belgische hop en mag daardoor ook het officiële logo gebruiken.Hun bier is een ambachtelijk product, ze gebruiken geen extracten, geen smaak- of schuimversterkers. Een bezoek met proeverij is mogelijk door telefonisch contact op te nemen.
Brouwerij

Grafelijk Slot van Male - Brugge
De oorsprong van het kasteel gaat mogelijk terug tot de 9e eeuw, toen een motteburcht heeft bestaan. Een motteburcht was meestal een heuvel (motte) met daarop een versterkte houten toren. In de 12e eeuw bouwde Filips van den Elzas een stenen burcht.
De belangrijkste persoon waarvan de naam aan dit kasteel verbonden is was Lodewijk van Male, die er in 1329 geboren werd. Het grafelijk domein werd geleidelijk aan weggeschonken aan religieuze instellingen en verkocht aan particulieren, waardoor hoeven ontstonden.
In 1269 gaf gravin Margaretha II de stad Damme het recht om de Malevijver te gebruiken voor drinkwatervoorziening. Onder een 4200m lange weg werd de pype gelegd die het Maalse water, gelegen ten westen van het slot naar Damme voerde. Tegenwoordig heet die weg de Pijpeweg.
De slottoren stamt uit de 16e eeuw en er is een 17e-eeuwse vleugel aan vastgebouwd.
Het werd in beide wereldoorlogen bezet door Duitse troepen en werd zwaar beschadigd. Vanaf 1954 vestigde de Sint-Trudoabdij zich in het kasteel, dat tevens werd opgeknapt en uitgebouwd. Van 1954 tot 1965 werd het complex uitgebreid met een nieuwgebouwde ridderzaal, een gastenverblijf en een abdijkerk.
De kloosterzusters verlieten het gebouw in 2013 nadat ondernemer Hein Deprez het had aangekocht.
Auteur: Willem Vandenameele
Kasteel

Schandpaal Pelderijn - Sint-Kruis - Brugge
De pelderijn is een driekante zuil van 3 meter hoogte, in arduin uitgevoerd. Op de zuil staat een arduinen bol.
De naam Pelderijn is een verbastering van het Franse woord pilori, dat schandpaal betekent. De gestrafte werd met een ijzeren halsband bevestigd aan de paal gedurende de drukke middaguren.
Nadat Jean Lopez Gallo in 1558 de heerlijkheid Male in bezit kreeg, richtte hij in 1569 een eikenhouten schandpaal (staecke) op voor het stadhuis. De schandpaal was vergezeld van een zonnewijzer die de duur van de straf aangaf.
Deze werd in de tweede helft van de 18e eeuw, vermoedelijk tussen 1750 en 1787, vervangen door het huidige stenen exemplaar.
De schandpaal werd slechts enkele malen gebruikt. In 1795 werd de heerlijkheid Male opgeheven en had de schandpaal geen functie meer.
Tijdens de 19e eeuw werd de schandpaal tijdens de kermis met tabaksplanten behangen om een goede tabaksoogst af te dwingen.
In 1874 werd het Pelderijn gesloopt, maar in 1895 werden de brokstukken weer samengevoegd vanwege de historische betekenis. In 1985 werd het Pelderijn weer teruggeplaatst op de oorspronkelijke plaats.
Auteur: Willem Vandenameele
Monument

Vivenkapel - Damme
De kapel is gelegen aan de hoek van de legeweg met Vivensteenweg.
De kapel werd gebouwd in 1954 (start van de werken op 2de Paasdag) onder impuls van pastoor Van den Broucke. De grond voor de kapel werd ter beschikking gesteld door Alfons Viaene – Elodie De Sutter.
Zondag 15 mei 1954 werd het beeld van de Maagd der Armen tussen Vespers en Lof gezegend om daarna in processie naar de nieuwe veldkapel gedragen te worden.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterlo - Damme
Dit wegkapelletje staat aan de Zuiddijk bij een gerenoveerde 18de-eeuwse hoeve.
Zogenaamd "Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterlo", naar een verdwenen Onze-Lieve-Vrouwekapel aan de kruising met de Oude Sluissedijk. Het is een witgekalkt bakstenen kapelletje met gepekte plint onder zadeldak (Vlaamse pannen). Getoogde ingang met deels beglaasde deur (roedeverdeling). Witgekalkte binnenafwerking, met veelkleurige cementtegelvloer. Altaar met verwerking van enkele tegels in Delftse traditie; gepolychromeerd beeldje van Onze-Lieve-Vrouw en Kind. Korfboognis in achterwand.
Gilde van Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterloo was een Brugse broederschap die rond 1340/1350 werd opgericht. De confraters vereerden eerst in Brugge, in de kapel van de Beggarden, vanaf circa 1410 in de parochie van Sinte-Catharina bij Damme, het miraculeuze beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterloo.
Hulsterloo bij Hulst in Zeeland werd voor het eerst vernoemd in het middeleeuwse (1250-1270) dierenepos Van den vos Reynaerde. De kapel die er door de norbertijnen van de abdij van Drongen werd gebouwd, en dat het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Hulsterlo herbergde, werd een bekend bedevaartsoord en in het graafschap Vlaanderen werd de bedevaart naar deze plek, vaak in vonnissen als penitentie opgelegd.
Enkele Bruggelingen besloten een vereniging op te richten die tot doel had de Onze-Lieve-Vrouw uit Hulsterloo te vereren. De confrérie, toen al behoorlijk georganiseerd, was gevestigd in het klooster van de Beggarden in de Brugse Katelijnestraat. Waarschijnlijk in het begin van de 15e eeuw bouwde de gilde een kapel in de Sint-Catharinaparochie, even buiten Damme in de richting van Vivenkapelle, en organiseerde voortaan bedevaarten vanuit Brugge. De gilde moet over een te vereren kopie van het miraculeuze Mariabeeld beschikt hebben, eerst in Brugge, nadien in de kapel bij Damme.
In 1620 was de kapel volledig verdwenen. In een document van die tijd staat iets vermeld over eertijds Hulsterloocapelle en in 1647 schrijft men over chapelle de ulsterloo estant entièrement ruïnée.
Kapel

Kapel Onze Lieve Vrouw van de Waterhoek - Damme
Sinds eind 18de eeuw is op deze plaats een kapel aanwezig, zie aanduiding kaart Ferraris (1770-1778) en 19de-eeuwse stafkaarten.
De literatuur is verdeeld over de bouwdatum van de huidige kapel: Van Poucke neemt 1841 als bouwjaar, in opdracht van gemeenteraadslid Leopold Dalle; Vermeersch neemt 1884 als bouwdatum, wat bij de restauratie ook is vermeld in situ. Onderzoek van de historische kadastergegevens wijst op een constructie van de huidige kapel circa 1870.
Opgericht als steun voor de bevolking ten gevolge van wateroverlast.
Het is een kleine overwelfde bakstenen kapel (buitenwerks 175 cm lang, 190 cm breed) onder pannen zadeldak (nok haaks op de weg, Vlaamse pannen). Witgekalkte muren waarin aan de achtergevel vlechtingen zijn verwerkt, dak voorzien van aandaken. Rechthoekige houten deur met rechthoekige beglazing. Sober interieur met bepleisterde muren, ziende kap en rode tegelvloer. Aanwezigheid van ex-voto's en metalen altaartje waarin houten Mariabeeld. Devliegher vermeldt een Lodewijk XVI-strik in het stucwerk van de achterwand; anno 2004 niet meer aanwezig.
Kapel

Monument Slag om het Molentje Moerkerke-Damme
Monument ter nagedachtenis van de Canadese soldaten van het Alconquin Regiment die sneuvelden in de Slag om ’t Molentje tegen de Duitsers op 13 en 14 september 1944.
Bij de bevrijding van België ondervonden de Canadezen ter hoogte van de Molentjesbruggen in Moerkerke hevig verzet van Duitse troepen. Ze moesten op deze plaats de 2 kanalen oversteken. Een poging tot doorstoten is hier voor de Canadese infanterie fataal afgelopen. Burgerhuizen en de molen kwam zwaar onder vuur te liggen.
Monument

Heilige-Drievuldigheids- en Heilige Christianuskerk Lapscheure
In de 11e eeuw was er sprake van een kapel die ondergeschikt was aan de Sint-Quintinusparochie van Oostkerke.
Deze kapel lag oostelijk van de huidige kerk. Van 1236-1246 werd de Spermaliepolder ingedijkt en de kapel die daar stond werd omstreeks 1240 door een gotisch kerkgebouw vervangen. In 1583 werden de dijken doorgestoken door de Geuzen. Toen ontstond het Lapscheurse Gat. De kerk bleef verlaten achter op een schor.
Een nieuwe kerk werd meer westwaarts in de Sint-Jobspolder gebouwd. In 1652 werd hij ingewijd. Deze kerk was deels met materiaal van de voormalige kerk gebouwd. Om de kerk groeide het nieuwe Lapscheure.
In 1790 werd het huidige houten gewelf aangebracht, in 1846 vond restauratie van de toren plaats. De huidige vloer is van 1853, waarbij de belangrijkste grafstenen erin werden opgenomen. In 1911 werd een sacristie aangebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd vooral het dak beschadigd door artillerie en in 1958 werd de kerk hersteld waarbij nieuwe glas-in-loodramen werden aangebracht.
Het betreft een driebeukig kerkgebouw in renaissancestijl. De zijbeuken hebben een vlakke afsluiting en het middenschip eindigt in een driezijdig afgesloten koor. De toren staat aan de oostzijde van de kerk, wat uitzonderlijk is voor de streek. De toren wordt gedekt door een tentdak en wordt door een traptorentje geflankeerd.
Het middenschip heeft een tongewelf met de kromming van een korfboog, terwijl de zijbeuken een houten kruisribgewelf hebben.
De laatrenaissance preekstoel is van 1654 en de biechtstoelen zijn van omstreeks 1700. Het hoofdaltaar is van 1743 en uitgevoerd in beschilderd hout. Een portiekaltaar van 1761 is bedoeld voor de Broederschap van de Allerheiligste Drievuldigheid (Trinitariërs) en heeft een schilderij over de Drie-eenheid dat waarschijnlijk door Jan Garemijn werd vervaardigd. Dan is er een Maria-altaar van het 3e kwart van de 18e eeuw. Judocus Arschot schilderde daarvoor de Heilige Familie (1713). Ook is er een Sint-Sebastiaanaltaar uit het 3e kwart van de 18e eeuw, waarvoor Jan Garemijn de Marteldood van Sint-Sebastiaan vervaardigde.
Het meeste meubilair is eind 18e-eeuws, zoals de communiebank in Lodewijk XVI-stijl. Borstbeelden van de heiligen Quirinus en Cornelius zijn 18e-eeuws.
Het orgel is van 1858 en werd vervaardigd door Pieter Loncke. Van de grafzerken kan die van pastoor Franciscus Heldewijs (1685-1748) worden genoemd. Hij was van 1715-1745 pastoor van Lapscheure, en werd wel de Uilenspiegel dan wel (uiteraard veel later) de Don Camillo van Lapscheure genoemd.
Kerk

Gemeenterit 2025 43,2 km
Van Oudezakstraat 2, 8730 Oedelem, België
Naar Sijselestraat, 8730 Oedelem, België
Routering Racefiets - kortste